Maurits Nathan Braadbaart

Maurits Nathan Braadbaart (36) woont bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in de Ruyschstraat 61a in Amsterdam, waar hij op 3 februari 1904 is geboren. Op zijn 16-de ging hij werken in Hotel d’Acacias in het Franse Tournai, een jaar later bij patisserie Verbeek op de Dageraadsplaats in Antwerpen, waar zijn vader in de Chaussée d’Ixelles 272 toen een specerijenwinkel had. Als in augustus ’39 de mobilisatie wordt afgekondigd krijgt Maurits bericht dat hij zich voor buitengewone dienstplicht moet melden bij het Nederlandse consulaat in Antwerpen. Daar krijgt hij het advies zo snel mogelijk naar Frankrijk te vluchten. Op 17 mei 1940, terwijl het Belgische leger nog met de Wehrmacht in gevecht is, vertrekt Maurits vanuit Brussel naar het zuiden van Frankrijk. Hij vindt onderdak in een Belgisch kamp bij Arles-sûr-Mer in de westelijke Pyreneeën. Eind augustus verhuist hij naar een kamp bij Argeles-sûr-Mer, waar hij tot 1 februari ’41 blijft. Met hulp van de Nederlander Joop Kolkman bereikt hij Perpignan, waar hij onderdak krijgt in Kolkmans opvanghuis in Le Soler. Daar verneemt hij dat zijn vader Philip en tante Cato uit Amsterdam zijn gedeporteerd naar respectievelijk de concentratiekampen Sobibor en Auschwitz. Op de 25-ste van die maand gaat hij in een door Kolkman georganiseerd konvooi naar Barcelona. Een week later scheept hij zich in op de Cabo de Buena Esperanza, die naar Curaçao gaat. Daar aangekomen meldt hij zich bij het Nederlandse leger. Als matroos op de Franse tanker St. Onges arriveert Maurits op 6 november 1942 in het Engelse Middlesborough. In Londen noteert ondervrager Oreste Pinto over hem: ‘Eerlijk, politiek betrouwbaar, moedig.’

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders