Petrus Cornelis Adrianus Gaemers

Piet Gaemers en zijn vader, beiden genaamd Petrus Cornelis Adrianus Gaemers, waren actief betrokken bij linkse en verzetsactiviteiten in Nederland rond de Tweede Wereldoorlog. Vader Gaemers was een prominent lid van werklozencomités en leidde demonstraties tijdens werklozenrellen in Delft. In 1939 stond hij op de kandidatenlijst van de Communistische Partij Nederland (CPN) voor de Delftse gemeenteraadsverkiezingen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet en overleed vlak voor het einde van de oorlog in het concentratiekamp Natzweiler. Zijn zoon Piet was vanaf jonge leeftijd betrokken bij communistische en revolutionaire bewegingen. In 1933 werd hij lid van de communistische Jeugdbond en hield hij toespraken op revolutionaire bijeenkomsten. In januari 1937 vertrok hij naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog, waar hij zich vooral bezighield met het repareren van legerauto’s en waarschijnlijk gedeserteerd is uit het Republikeinse leger. Na zijn terugkeer in Nederland in 1938 werd hij door de inlichtingendienst gehoord. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Piet Gaemers in Frankrijk en nam hij actief deel aan het Franse verzet. In september 1944 trad hij in Brussel in dienst bij de Royal Netherlands Army, afdeling Displaced Persons transport, waar hij tot augustus 1945 bleef. Na de oorlog verliet hij in 1948 de CPN en werd hij actief binnen het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV), met een bestuursfunctie bij de Algemene Nederlandse Metaalbewerkersbond in Delft. Volgens de BVD was hij toegewijd aan de idealen van het NVV en de Partij van de Arbeid (PvdA). Piet Gaemers overleed op 14 november 1989.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)