Anne-Marie Gruntjes

Annie Gruntjes werd geboren in Den Helder als dochter van Alphonsus Gruntjes en Catharina Schaven. In 1936 meldde ze zich als medisch personeel bij de commissie “Hulp aan Spanje” en vertrok naar het hospitaal in Murcia tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Daar werkte ze onder moeilijke omstandigheden, met een tekort aan medische middelen en levensmiddelen, maar dankzij internationale hulp verbeterde de situatie. Ze gaf cursussen aan Spaanse vrouwen en hielp mee aan de opbouw van gespecialiseerde afdelingen in het ziekenhuis. In april 1938 keerde ze tijdelijk terug naar Nederland om te spreken over de schrijnende situatie en de noodzaak van steun voor het Spaanse volk. Na haar terugkeer naar Spanje werd ze bij het vertrek van de Internationale Brigades gevangen genomen in het Franse kamp Argelès sur Mer. Dankzij bemiddeling keerde ze in februari 1939 terug naar Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Annie als verpleegster in het Joodse gezin De Wolff, waar ze Sara Veldman verzorgde tot haar overlijden in 1941. Haar man, Salomon (Sam) de Wolff, werd gedeporteerd naar Westerbork en Bergen-Belsen, maar overleefde dankzij een bijzondere uitwisseling van gevangenen in 1944. Annie overleefde de oorlog eveneens en wist de uitgebreide bibliotheek van Sam te redden. Hun zoon Leo overleed in mei 1945 in Duitsland. Na de oorlog trouwden Annie en Sam in januari 1946. Sam overleed in 1960, Annie stierf vijf jaar later op 57-jarige leeftijd.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)