David Davids

David Davids (36) woont aan de Harddraverslaan 10 in Santpoort en werkt als accountant voor een Amerikaans bedrijf in Nederland. Op 7 mei 1940 ontvangt hij een telegram van de directie in New York: hij moet zo snel mogelijk met echtgenote en zoontje (3) naar Amerika komen. David kan echter niet op tijd de vereiste papieren regelen. Te meer niet, omdat hij vanwege de mobilisatie dienstplichtig soldaat is. Tussen 10 en 14 mei vecht hij in Delft tegen Duitse troepen. In de loop van 1941 ondervindt David de gevolgen van de anti-Joodse maatregelen die de Duitse bezetter neemt. Hij moet zijn lidmaatschap van de Nederlandse Skivereniging opzeggen, maar erger is dat de Duitse autoriteit dreigt zijn woning te vorderen. De enige manier om dat te voorkomen is een scheiding van zijn niet-Joodse echtgenote. Zij is in verwachting van hun tweede kind. Begin maart 1942 ontvangt hij bericht van de Joodse Raad in Amsterdam: op 6 maart zal de politie hem tussen 08.00 en 10.30 uur het bevel overhandigen zijn woning per direct te verlaten en de politie de sleutels te overhandigen. ’De bedoeling is dat u dien dag naar Amsterdam verhuist, om u daar te vestigen. Uw bezittingen moogt u niet verkopen, noch aan anderen overdragen. De Duitse autoriteiten waarschuwen dat de naam van degene die zich hun opdracht onttrekt in het politieblad zal worden opgenomen en dat er bevel tot aanhouding ten opzichte van hem zal worden uitgevaardigd.’ David voelt zich als ‘een rat in de val’ en beraamt met Piet Schipper en Arthur Pay een plan de Noordzee over te steken vanuit de haven van IJmuiden. Schipper heeft een boot en toestemming van de Duitsers op bepaalde tijden op de Noordzee te vissen. Op 22 maart 1942 roeien ze om kwart voor één ’s nachts de Haringhaven uit. Eenmaal op zee zetten ze de motor aan. Het is slecht weer, Davids en Schipper zijn zeeziek, Pay blijft aan het roer. Op 24 maart in de ochtend bereikt het scheepje bij Margate de Engelse kust. Na zijn verhoor gaat David als accountant aan de slag bij het Nederlandse ministerie van Economische Zaken in Londen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders