Jan de Bloois

Ook bekend als: Piet de Springer, Blonde Piet of Piet de Springer

Jan de Bloois (Maasland, 23 oktober 1916 – Nederlangbroek, 31 december 1944) was een verzetsdeelnemer en Engelandvaarder. Voor zijn vertrek naar Engeland was hij actief voor de Landelijke Knokploegen (LKP). Na aankomst in Engeland werd hij opgeleid door het Bureau Inlichtingen (BI). Na te zijn gedropt boven Nederland verrichtte De Bloois inlichtingenwerk, tot het moment waarop hij bij een inval probeerde te ontkomen en op de vlucht werd doodgeschoten.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Jan de Bloois is op 23 oktober 1916 in Maasland geboren. Hij komt uit een tuindersfamilie. Zodra het van de grond komt, sluit hij zich aan bij het verzet in het Westland. Hij maakt ook deel uit van de Landelijke Knokploegen (LKP) en noemt zich Piet de Springer. In de nacht van 29 september 1943 vertrekt hij samen met vier anderen in een bootje naar Engeland. Die poging mislukt door motorstoring, maar gelukkig drijven ze naar een stuk Nederlandse kust waar geen bewaking is. Ze kunnen ongehinderd ontkomen. Een tweede poging is op 8 oktober 1943. Op de Nooit Volmaakt wordt een vluchtbootje meegenomen en door binnenschipper Kees Koole via de Schie, de Nieuwe Maas en het Spui naar het Haringvliet gebracht. Daar stappen de Engelandvaarders in het bootje. Zijn reisgezellen zijn Machiel van Arenthals, Rein Bangma, Tobs Biallosterski, Jules Goossens, Jaap van Grondelle, Johannes Cornelis Jansen, Folkert de Koning, Bob Kruis, Anton Schrader en Jacob Snijders. Deze poging slaagt wel, ze worden op volle zee door een Engels oorlogsschip opgepikt. Jan de Bloois heeft Westlandse druiven voor de koningin meegenomen. In Engeland wordt hij opgeleid tot marconist en in de nacht van 7/8 mei 1944 ten zuiden van Breda gedropt om contact te leggen met het verzet. Van september tot december 1944 helpt hij verzetsgroep Albrecht: hij werkt als koerier, verbindingsman en codist en helpt geallieerde piloten in hun tocht door bezet gebied. Op 31 december slaat het noodlot toe. Jan moet berichten overbrengen, die hij verborgen heeft in de stangen van zijn fiets. Hij gaat eerst bij de kapper langs, die ook lid van het verzet is. Wat hij niet weet is dat de Duitsers bij de kapper een inval hebben gedaan. Hij wordt direct gevangengenomen en naar de huiskamer gebracht waar hij de vrouw van de kapper aantreft en de onderwijzer van Neerlangbroek, verzetsman Kees ten Wolde. De kapper is ontsnapt. Terwijl de bewaker Kees naar de WC begeleidt, ontsnapt Jan. De bewaker ziet het en schiet op zijn benen. Door de sneeuw glijdt Jan uit en wordt hij in zijn hart getroffen. Zijn echte naam is nog niet bekend als hij op de Nederlands Hervormde begraafplaats te Langbroek begraven. Het laatste wat hij zei was: "Ik weet veel te veel. Ze krijgen me niet levend in handen". Voor Jan de Bloois alias Piet de Springer is in 1948 in Langbroek een monument geplaatst, gemaakt door Johan H. van Zweden (1896-1975). Op dit monument hebben voormalige Britse piloten als dank voor zijn hulp een herdenkingsplaquette laten aanbrengen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders