Henri Emanuel Hirsch

Ook bekend als: Hans

Henri Emanuel Hirsch (32), geboren op 2 maart 1908 in Weltevreden (Nederlands-Indië), woont bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog afwisselend op de Kapelweg 19 in Scheveningen en op het Narcisplein 14 in Vlaardingen. Hij is scheikundig ingenieur en chef van de afdeling chemie van de NV Lever’s Zeep Maatschappij in Vlaardingen. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland vervult hij zijn buitengewone dienstplicht als sergeant bij het tweede legerkorps in Doorn. Na de capitulatie van het Nederlandse leger verlaat Hans eind mei de militaire dienst en maakt hij contact met ex-militairen met wie hij onder leiding van Frits Klijzing, inspecteur bij de Haagse politie, de verzetsgroep de Ordedienst (OD) opricht. In augustus 1941 wordt hij vanwege de anti-Joodse maatregelen van de Duitse bezetter bij Lever’s ontslagen. Dat is voor hem het moment voor het maken van een plan naar Engeland te ontkomen. ‘Ik heb dit zo lang uitgesteld, daar ik in Nederland veel voor de Nederlandse zaak kon doen’, vertelde hij later. Op 27 oktober ’41 vertrekt Hans richting België met ‘een oud-leren koffertje met een riem dat over de schouder kon worden gedragen.’ In het koffertje onder meer ‘twee lange flanellen onderbroeken, twee borstrokken, twee overhemden, een trui, twee zakdoeken, twee paar sokken, een tandenborstel met pasta, een haarkam, een flesje kamferspiritus, brood voor 24 uur, legerschoenen, een blauwe gabardine regenjas met wollen voering, leren handschoenen, 500 gulden en een briljanten ring ter waarde van 500 gulden.’ Zonder veel problemen reist Hans Hirsch naar Zwitserland, onderweg ontmoet hij de Nederlander Joop Coebergh van den Braak, die eveneens op weg is naar Engeland. In Zwitserland krijgt hij een visum voor Spanje. Hans en Joop bereiken probleemloos Barcelona. Hans vindt er een plek op een schip dat naar Gibraltar vaart. Op 11 maart 1942 komt hij in een groep Nederlandse Engelandvaarders per schip in Engeland aan. Daar meldt hij zich bij de Nederlandse strijdkrachten.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders