Lambertus Douwes Wolters

Ook bekend als: Lambertus Douwes Wolters, Bert

Lambertus Douwes (Bert) Wolters (Colijnsplaat, 17 juni 1919 - Hawkinge (Engeland) 6 september 1944) was een Engelandvaarder. Na zijn aankomst in Engeland trad hij in dienst bij de Prinses Irene Brigade. Wolters werd daarna overgeplaatst naar de RAF Volunteer Service. Hij stortte op 16 september 1944 - na een botsing met een vliegtuig uit hetzelfde squadron - neer boven de Engelse kust

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Lambertus (Bert) Douwes Wolters is op 17 juni 1919 in Colijnsplaat geboren, maar groeit op in Vlissingen, waar zijn vader huisarts is. Bert studeert werktuigbouwkunde aan de TH Delft. Na de anti-Duitse rede van de Leidse professor Cleveringa volgt een algehele studentenstaking. De Duitsers antwoorden met sluiting van de universiteiten, de Hogeschool Delft wordt voor een half jaar gesloten.

Bert Wolters besluit naar Engeland te gaan. Met twee studentenvrienden, Ru van Stolk en Joen Slors, doet hij alsof hij gaat schaatsen. De drie ensceneren een verdwijning en verspreiden het bericht dat ze zijn verongelukt, opdat geen alarm zal worden geslagen als ze eenmaal zijn verdwenen. Met hulp van het op de grens met België wonende Nederlandse echtpaar Betty en Job van Niftrik slagen ze erin België te bereiken. Daar krijgen ze hulp van Hans van Roosendaal, die Frans spreekt, een zus in Parijs heeft en vrienden in Marseille. Via Parijs reist het viertal naar Marseille. Daar willen ze met een boot naar Algiers, maar er is te veel Duitse controle. Ze melden zich bij dr. Daniël van Lennep, de vertegenwoordiger van de Regeringscommissaris voor de vluchtelingen.

Om de tijd te doden doet Wolters in Marseille technische klusjes en neemt Slors deel aan bokswedstrijden. Van Lennep stelt hen voor naar Nederland terug te keren, maar regelt uiteindelijk een visum voor de vier jongens, waarmee ze naar Paraguay kunnen reizen. Via Perpignan en Barcelona bereiken ze per trein Madrid. Ru van Stolk blijft in Marseille achter, omdat hij het visum niet vertrouwt en bang is te worden opgepakt. Hij reist alleen verder, wordt in Spanje opgepakt en komt terecht in een kamp bij Miranda de Ebro. Wolters, Slors en Van Roosendaal bereiken Madrid zonder moeite. Vandaar nemen ze de trein naar Lissabon. Slors blijft daar achter omdat hij werk vindt voor een inlichtingendienst. In januari 1944 besluit hij alsnog naar Engeland te gaan. Daar volgt hij een commando-opleiding. Wolters en Van Roosendaal vliegen met de KLM naar Bristol. Veertien maanden na hun vertrek uit Nederland komen ze in Londen aan.

Na een korte opleiding worden ze op 21 november 1941 ingedeeld bij de Prinses Irene Brigade, maar voor het einde van het jaar zitten ze, op voorspraak van prins Bernhard, bij de RAF Volunteer Service. Bert sneuvelt op 16 september 1944 als hij bij het 322 Dutch Squadron zit en zijn toestel in botsing komt met dat van Coen Manders. Hij wordt begraven op het Folkestone New Cemetery te Hawkinge. Zijn graf wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Hij wordt herdacht bij het Gedenkteken Luchtvarenden in Soesterberg. Bert Wolters is onderscheiden met het Kruis van Verdienste. Zijn broer Ard is eveneens Engelandvaarder. 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders