Johannes Jacobus van Luin

Jan van Luin groeide op in Amsterdam en bracht zijn jeugd deels door in Rijksopvoedingsgestichten. Na zijn vrijlating werkte hij als stoker op schepen, maar raakte door de economische crisis in de jaren dertig werkloos. Als lid van de Communistische Partij Holland besloot hij in 1936 naar Spanje te gaan om te vechten aan de zijde van de Republikeinse Volksfrontregering tegen de fascistische troepen van generaal Franco tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Jan sloot zich aan bij de XIVde Internationale Brigade, die zwaar werd getroffen bij een mislukte aanval nabij Lopera. Later vocht hij mee in de slag bij de rivier de Jarama, waar de nationalistische omsingeling van Madrid werd afgeslagen. Tijdens de strijd bij Guadalajara raakte hij gewond door een bomexplosie, wat blijvende schade aan zijn voet veroorzaakte. Na herstel kreeg hij een rustiger functie als foerier-onderofficier. In februari 1938 raakte hij opnieuw gewond bij Belchite en werd uiteindelijk medisch afgekeurd. Met een verklaring van 100% invaliditeit keerde hij in augustus 1938 terug naar Nederland. Na zijn terugkeer werd zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog bekend en verloor hij zijn Nederlandse nationaliteit. Hoewel hij later geen lid meer was van de Communistische Partij, bleef hij in de jaren vijftig nog wel geïnteresseerd in linkse media. Hij werkte als classificeerder, een zwaar en ongezond beroep in de scheepvaart. Jan van Luin overleed op 65-jarige leeftijd in Amsterdam. Zijn inzet in de Spaanse Burgeroorlog markeert een belangrijk hoofdstuk in zijn leven, waarin hij streed tegen fascisme en voor de idealen van de Republikeinen.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)