Wouter Becker

BECKER (Wouter), geboren te Rotterdam op 27 september 1913. Al in februari 1943 verblijft hij in Duitsland. Hij ligt hij drie weken in het ziekenhuis van Hamm, vanwege een gekneusde voet. Kennelijk is hij voor de herfst van 1944 weer terug in Rotterdam. Hij woont dan op Rotterdamse Noordereiland, op het adres Tulpstraat 4. Wanneer op 10 november 1944 daar de razzia plaatsvindt is Wouter 31 jaar en schipper. Tijdens de razzia wordt hij opgepakt, mogelijk tegelijk met zijn jongere broer Gerrit. Langs welke route zij zijn weggevoerd is niet bekend. In november 1944 verblijven zij in de Van Heutszkazerne in Kampen. Net wanneer het middageten wordt bezorgd, moeten de mannen de kazerne verlaten om in een trein te worden gestouwd. Wat volgt is een reis vol verschrikkingen: dagen en nachten lang opgesloten in treincoupés, zonder eten en drinken en aangevallen door Engelse jagers. Wanneer de mannen na 100 uur ‘s nachts in Bocholt de trein mogen verlaten zijn zij geradbraakt, doodmoe en hebben dikke voeten of benen. In die conditie moeten zij, opgejaagd door schreeuwende en schietende Duitsers, in het stikdonker in het gelid marcheren naar hun onderkomens in Suderwick. Daar doen een verbouwde boerenschuur en een café dienst als de Lagers Terstegge en Stolte. De werkzaamheden bestaan uit het graven van schansen. Begin februari 1945 worden alle mannen uit de lagers weggevoerd richting Keulen, om daar verdedigingsschansen op te werpen. Vermoedelijk bereikt Wouter in mei/juni 1945 veilig Rotterdam. Na een kort ziekbed, overlijdt hij in het Duisburg, DLD, op 7 mei 1949. Hij wordt slechts 35 jaar oud. Na zijn overlijden plaatsten zijn kameraden van de C.P.N., afd. Feijenoord, een rouwadvertentie in De Waarheid van 12 mei 1949.

Bron: Stadsarchief Rotterdam