Piet Cornet

Piet Cornet groeide op als oudste en enige zoon in een gezin met vijf kinderen in de Amsterdamse Pijp, waar hij zijn hele leven zou blijven wonen. Na een korte militaire dienst in 1922, waarin hij wegens lichamelijke gebreken werd ontslagen, werkte hij in de jaren twintig en dertig als metaalbewerker, diamantslijper, los werkman en zeeman. Op 2 april 1937 vertrok Piet als vrijgezel naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij werd ingedeeld bij het Duitse Thälmann-bataljon van de XIe Internationale Brigade en vocht waarschijnlijk in de bloedige slag bij Brunete, een belangrijk Republikeins offensief om de belegering van Madrid te doorbreken en de omsingelde troepen in Asturië te ontlasten. Tijdens deze strijd, in juli 1937, speelde zijn brigade een cruciale rol bij het afslaan van een nationalistische tegenaanval en het veroveren van het dorp Quijorna. Ondanks aanvankelijke successen kregen de Republikeinse troepen te maken met een overwicht van Franco’s luchtmacht, waaronder het Duitse Condor Legioen met moderne Messerschmitt Bf-109-jachtvliegtuigen. Door gebrek aan voorraden en een felle tegenaanval moesten de Republikeinen zich uiteindelijk terugtrekken, waarbij een kwart van de buitenlandse vrijwilligers werd gedood, gewond of vermist. Aan het eind van juli raakte Piet ernstig gewond door een geïnfecteerde wond en kreeg epileptische aanvallen. Hij werd opgenomen in een hospitaal en op 14 augustus 1937 werd geadviseerd hem te repatriëren. Drie dagen later keerde hij, zonder tussenkomst van Nederlandse autoriteiten, terug naar Amsterdam. Zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog bleef onbekend bij de Nederlandse overheid, waardoor hij zijn nationaliteit behield.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)