Petrus Gustaaf (Piet) Tacq

TACQ (Petrus Gustaaf, roepnaam Piet), geboren te Rotterdam op 5 september 1920. Hij woont in 1944 met het ouderlijk gezin in de Rotterdamse wijk Middelland, op het adres Lieve Verschuierstraat 45a. Bij de razzia van 11 november 1944 wordt Piet opgepakt, hij is dan 24 jaar. Vermoedelijk moet hij naar het in aanbouw zijnde Belastingkantoor, dat dienstdoet als verzamelplaats, en dan vanaf Station D.P. met de trein via onder andere Den Haag, Haarlem, Amsterdam en Amersfoort naar Ermelo, waar Piet en de andere mannen in een kerk moeten schuilen. Daarna gaat de trein verder en Piet komt met een groep van zo’n 150 mannen bij de nonnen in Essen terecht. Wanneer zijn makker Frans Frederiks, die hij in de trein heeft ontmoet, ontvlucht, vindt Piet de tijd rijp om zelf ook actie te ondernemen. Hij wil naar ene Pim in Hildesheim toe. Bij de organisatie waarvoor hij werkt weet hij geld los te krijgen voor een treinkaartje. Maar de reis valt bitter tegen. Het treinverkeer is compleet ontregeld. Uren en uren wachten en nooit de zekerheid dat er een trein zal komen. Op een dag zit hij ‘s morgens om een uur of zes in Kassel op een bank voor het station te wachten. Het is koud en hij “sterft van de honger”. Een Duitse soldaat die naast Piet komt zitten, begint zijn goed belegde boterhammen op te eten. En hoewel het hem eigenlijk tegen de borst stuit de vijand om hulp te vragen, weet Piet toch gedaan te krijgen dat de soldaat zijn brood met hem deelt. Na nog een moeizame reis komt hij uiteindelijk aan bij ene Pim in Hildesheim en daar blijft hij de rest van de oorlog. Na de oorlog fungeert Piet nog maanden als tolk.

Bron: Stadsarchief Rotterdam