Gerardus Stephanus Bruining

Gerard Bruining en Willem Brondgeest waren twee Nederlanders die in 1937 betrokken raakten bij de Spaanse Burgeroorlog, waarbij zij naar Spanje reisden onder omstandigheden die zij later als misleidend beschreven. Volgens hun verklaringen werden zij in Zuid-Frankrijk gelokt met de belofte van werk aan een geheime radiozender, maar eenmaal over de grens werden zij gedwongen om naar het front te gaan. Ze wisten te ontsnappen en keerden terug naar Nederland, waar zij door de politie werden gehoord. Bruining, lid van de communistische partij en al jaren werkloos, had aanvankelijk geen intentie om te vechten, maar besloot toch te gaan toen hem werk als radiotechnicus werd beloofd. Ter plaatse bleek dat hij gedwongen werd te kiezen tussen het front of gevangenschap. Brondgeest was aanvankelijk wel bereid te vechten, maar veranderde van gedachten na het horen van verhalen over de gevechten. Beide mannen werden in Spanje meerdere keren gearresteerd en gevangen gezet, maar uiteindelijk vrijgelaten dankzij diplomatieke bemiddeling. De Nederlandse autoriteiten concludeerden dat Bruining en Brondgeest wisten dat zij bij aankomst in Spanje bij de regeringstroepen zouden worden ingelijfd, hoewel er geen strafvervolging volgde tegen hen. Wel werd een vermeende ronselaar, Van Soolingen, in december 1937 vervolgd en kreeg een gevangenisstraf van een maand opgelegd. Deze zaak illustreert de complexe en vaak gedwongen betrokkenheid van Nederlanders bij de Spaanse Burgeroorlog, waarbij idealisme, misleiding en politieke overtuigingen door elkaar liepen. Over het verdere leven van Bruining is niets bekend.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)