Christiaan Johannes Karel van Dam

Ook bekend als: Karel

Het verhaal van Christiaan Johannes Karel van Dam (21) uit Hilversum begint bij Alfred Hagan en Jan Bernard Marinus Haye, twee neergeschoten geallieerde piloten die naar Engeland terug moeten. Op de Van Ravesteijnwerf in Leidschendam wordt door de gebroeders Jo en Pier Meijer een bootje zo zeewaardig mogelijk gemaakt. Er wordt een oude Chevroletmotor in gemonteerd en de zijkanten worden verhoogd om het zeewater buiten te houden. Ook worden vier sterke peddels gemaakt, elk uit één stuk hout. Schipper Kees Koole takelt het bootje in het ruim van zijn Nooit Volmaakt, bedekt het met jute aardappelzakken en vaart dan naar het Haringvliet. Doffie le Comte gaat ook met de Nooit Volmaakt mee en ligt onder de vlet in het ruim verstopt. De andere leden van de groep - Karels broer Dirk van Dam, Henk Elfrink, Huibert Herklots, Eddie Jonker, Wim Koole en Daan Otten - worden door een vrachtwagen naar het Spui gebracht. Onderweg, tussen Voorne-Putten en de Hoeksche Waard, neemt Koole de Engelandvaarders aan boord. Op het Haringvliet gaat hij rond middernacht voor anker, zodat zij aan hun hachelijke tocht over de Noordzee kunnen beginnen. Er hangt een lage mistbank, stuurman Doffie le Comte staat op een bankje en kan net over de mist heen kijken. Hij heeft tevoren de kerktorens bestudeerd en weet daardoor waar ze zijn. Op zee krijgen ze motorpech. Er is te weinig wind om te zeilen, dus er moet gepeddeld worden. Als het begint te stormen besluiten ze het drijfanker uit te gooien en te wachten tot de storm voorbij is. Ze moeten flink hozen. Tijd om bang te zijn, is er niet. Als de storm is gaan liggen, zien ze de zoeklichten bij de Nederlandse kust. De zee is weer vlak, de zon brandt en er moet nog twee dagen worden gepeddeld. De vierde dag steekt er wind op, gelukkig uit het oosten. De mast wordt opgezet en het zeil gehesen. Eindelijk zien ze een konvooi vrachtschepen voor de Engelse kust. Het konvooi wordt geëscorteerd door enkele oorlogsschepen. Eén van de destroyers, de HMS Garth, komt hen ophalen. Met een touwladder klimmen ze aan boord, waarna ze kunnen bijkomen. Er wordt eten klaargezet, maar de meesten vallen onmiddellijk van vermoeidheid in slaap. De commandant krijgt als aandenken hun Nederlandse vlag. Evenals Michiel de Ruyter varen ze de rivier de Medway op. Met een legertruck worden ze naar de Patriotic School gebracht, waar lange verhoren volgen. Radio Oranje zendt vanuit Londen het volgende codebericht naar bezet Nederland, ten teken dat ze veilig zijn aangekomen: Tien maal rood wit blauw. Na de verhoren wordt Karel op 18 augustus 1943 bij de Prinses Irene Brigade opgeleid tot verbindingsofficier. Na de oorlog studeert Karel in Wageningen, waarna hij zich bezig houdt met ruilverkaveling. Hij is op 2 juni 2017 in Heemstede overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders