Coenraad Goudenburg

Ook bekend als: Coen

Coenraad Goudenburg (37) woont in de Rijnstraat 42 in Utrecht, de stad waar hij op 1 februari 1905 is geboren. Tot zijn 18-de werkte hij bij de handel ‘ongeregelde goederen’ van zijn vader. In de jaren dertig is hij gaan werken bij het Ministerie van Scheepvaart. Daar wordt hij in 1942 ontslagen omdat Joden niet langer bij de overheid mogen werken. In dat jaar worden veel leden van zijn familie gearresteerd en naar kampen in Polen gedeporteerd. In juli ’42 dreigt voor hem deportatie naar een kamp in Silezië. Met zijn jongere broer Marcus (33) duikt hij onder in Rotterdam; Coenraad neemt er de schuilnaam Marinus Gerardus Adré aan. In de havenstad helpt hij Rotterdamse Joden die proberen aan deportatie te ontkomen. Op 21 maart 1943 vertrekt hij met Marcus naar Engeland. Bij het grensplaatsje Putte gaan ze de grens over en bereiken dan liftend op een vrachtwagen Antwerpen. Daar nemen ze de trein naar Brussel en Parijs, waar ze werk vinden bij een Nederlandse timmerfabriek. Deze firma stuurt de broers naar Perpignan voor werk op een Duits vliegveld. Onderweg leren ze een Fransman kennen die eveneens naar Spanje wil gaan. Bij het plaatsje Ceret in de Pyreneeën gaan ze te voet de Spaanse grens over, maar worden vervolgens gearresteerd en naar de gevangenis van Figueras gebracht, later naar de gevangenis van Gerona en uiteindelijk belanden ze in het kamp bij Miranda de Ebro. Op 15 augustus 1943 komen ze echter vrij en reizen ze door naar Madrid. Op 8 september arriveren ze in Portugal, vanwaar ze op 23 februari 1944 naar Engeland vliegen. Zijn vader en oudere broers zijn in 1943 omgekomen: Abraham (1895) en Salomon (1897) in Auschwitz, Meijer (1899), David (1901) en hun vader Joseph in Sobibór. Coen en Marcus Goudenburg emigreren in 1946 naar Brazilië.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders