Cornelis Brouwer

Kees Brouwer groeide op in een arm gezin in de Vrolikstraat in Amsterdam-Oost, waar hij na de lagere school verschillende baantjes had. In 1936 verhuisde hij naar Nieuwer-Amstel (nu Amstelveen) en werd lid van de Communistische Partij. In juni 1937 vertrok hij als een van de ongeveer vierhonderd Amsterdamse vrijwilligers naar Spanje om te vechten tegen het fascisme tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Hij sloot zich aan bij de Internationale Brigades, waar hij vooral betrokken was bij de lectuurvoorziening van de XIe Brigade. Kees nam waarschijnlijk deel aan belangrijke veldslagen zoals die bij Brunete, Belchite en in het zuiden van Aragon, waar het Republikeinse leger zware verliezen leed door de aanvallen van Franco’s troepen, ondersteund door Italiaanse en Duitse fascisten. De omstandigheden aan het front waren zwaar: barre weersomstandigheden en slechte hygiëne leidden ertoe dat Kees tyfus opliep. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis, waar hij op 19 mei 1938 overleed, 24 jaar oud. Tijdens zijn verblijf in Spanje werd hij ook voorgedragen als lid van de Spaanse Communistische Partij (PCE). Kees’ broer Jan trouwde in 1939 met Maria van Dijk, de zus van een andere Nederlandse interbrigadist, en noemde hun eerste zoon Cornelis, ter nagedachtenis aan Kees. De inzet van Kees Brouwer en zijn kameraden in de strijd tegen het fascisme illustreert de internationale solidariteit van die tijd en de zware tol die de Spaanse Burgeroorlog eiste van jonge idealisten uit Nederland.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)