Huibert Gerardus van Rees

Huib van Rees vertrok in 1937 vrijwillig naar Spanje om als hospitaalsoldaat te dienen in het leger van de wettige Spaanse regering tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Zijn moeder verklaarde aan de Haagse politie dat hij zonder geld vertrok en dat zij niet wist wie hem financieel ondersteunde. Huib was eerder sergeant in het hospitaal in Nederland en wilde nuttig werk verrichten in Spanje. Hij reisde samen met Juda Worms naar Spanje. Op 20 juli 1937 kwam Huib om het leven tijdens de slag bij Brunete, nabij Madrid. Zijn ouders kregen dit nieuws vermoedelijk pas veel later te horen. In december 1937 stuurde zijn vader hem een brief, die Huib nooit heeft ontvangen omdat hij toen al was overleden. In deze brief uitte zijn vader zijn hoop op een spoedig bericht en sprak hij zijn trots uit over Huibs moed om het veilige thuis te verlaten voor een onzeker lot in Spanje. Tegelijkertijd uitte hij ook zijn twijfel over een man, Leopold Frank, die zich voordeed als oud-strijder en hen bezocht, maar daarna geen contact meer onderhield; mogelijk was deze man een oplichter. De brief, bewaard in het archief van de Communistische Partij Nederland, toont de tragiek van het gezin dat niet alleen het verlies van Huib moest verwerken, maar ook de onzekerheid en het gebrek aan betrouwbare informatie over zijn lot. Ondanks het verdriet bleef de familie hoopvol en verlangend naar nieuws over Huib, die zich met idealisme had ingezet in een van de bloedigste conflicten van die tijd.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)