Carel Christiaan Steensma

Carel Christiaan Steensma (Franeker, 10 augustus 1912 – Haren (GR), 4 mei 2006) was een piloot en verzetsstrijder. Hij vocht mee tijdens de Duitse aanval op Nederland, probeerde te vluchten naar Engeland maar werd hierbij gearresteerd. Steensma kwam vervolgens in de concentratiekampen Natzweiler-Struthof en Dachau terecht. Hij overleefde de oorlog.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Carel Christiaan Steensma is op 10 augustus 1912 in Franeker geboren. Hij is KLM-piloot en reserve-sergeantvlieger bij de 2e Jachtvliegtuig Afdeling. Hij meldt zich op 10 mei 1940 op Schiphol en moet die middag direct met een Fokker D.21 ten strijde trekken. Gedurende drie dagen neemt hij deel aan luchtgevechten, tot hij gewond naar een ziekenhuis wordt afgevoerd. Kort nadien begeeft hij zich in het verzet.

In juni 1941 worden zijn activiteiten door de Duitsers ontdekt en duikt hij onder bij familie in Maartensdijk, waar hij samen met Lodie Voûte plannen maakt om per boot naar Engeland te gaan. Nadat twee pogingen in juni en augustus zijn mislukt, lijkt na zorgvuldige voorbereiding het tij gunstig in de nacht van 1 op 2 september 1941. Carel Steensma, Boy Ruys de Perez en Lodie Voûte vertrekken even na middernacht, in dichte mist, in een vijf meter lange houten motorboot, de 'Hadza Kailat' (Arabisch voor 'slechts een kleinigheid'). Doel: via het Haringvliet richting Engeland te varen. Op de brug bij Spijkenisse, die doorgaans na middernacht niet meer wordt bewaakt, gaan echter plotseling alle zoeklichten aan en wordt er op hen geschoten. Later blijkt dat de Duitsers op zoek zijn naar een neergestort Brits Blenheimvliegtuig. Boy Ruys raakt licht gewond, Voûte blijft ongedeerd, maar Steensma's bovenbeen is verbrijzeld. Ze varen door.

Bij Hellevoetsluis worden ze door Duitse radar ontdekt, maar de Duitsers schieten mis. Eenmaal op open zee denken ze veilig te zijn. Maar na een half uur loopt de motorkracht steeds verder terug, kennelijk is bij de beschieting ook de motor geraakt. Zij worden door de Duitse marine opgepakt en gearresteerd. Steensma en Ruys de Perez worden overgebracht naar het Luftwaffe Lazarett in Amsterdam (een in gebruik genomen afdeling van het Wilhelmina Gasthuis). Voûte belandt in een Duits tuchthuis. Ruys de Perez wordt ter dood veroordeeld en in augustus 1942 in de duinen bij Bloemendaal geëxecuteerd. Steensma is later gevangen in achtereenvolgens Amsterdam (Weteringschans), de kampen Amersfoort, Natzweiler - waar zijn rechterbeen wordt geamputeerd - en tenslotte Dachau, waar hij in april 1945 een paasmenu samenstelt. Onderop schrijft hij OZO (Oranje Zal Overwinnen).

Op 29 april 1945 worden de gevangenen door de Amerikanen bevrijd. Hans Teengs Gerritsen confisqueert een bus waarmee 18 Nederlanders, onder wie Carel Steensma, uit Dachau naar Nederland terugrijden. Na de oorlog ziet hij kans een internationale carrière op te bouwen. Hij is op 4 mei 2006 in Haren overleden. 

Twee zonen van Carel hebben zijn verhaal in 2013 uitgegeven. De titel is "Vrolijk Pasen 1942".

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders