Josef Ludvik Fischer

Josef Ludvik Fischer (Praag, 6 november 1894 - Olomouc (Tsjechoslowakije), 17 februari 1973) was een Tsjechische filosoof en socioloog. Om te ontkomen aan het naziregime vluchtte hij in 1938 naar Nederland, waar hij de gehele bezetting ondergedoken heeft gezeten.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Prof. dr. Josef Ludvik Fischer is op 6 november 1894 in Praag geboren. Hij is filosoof en hoogleraar sociologie en de geschiedenis van de filosofie. Op 21 maart 1942 wil hij vanuit Nederland naar Engeland gaan in gezelschap van Mikta Baum, Wilhelmus Blomme, Jan Goedhart, Cornelis Grashoff, Max Meijers en diens broer Bernard, Jacob Rechters en Carl Martin Zellermeyer. Hun bootje ligt klaar in Simonshaven. Ze worden door chauffeur Henk Luyendijk naar de boerderij gebracht van Maarten de Graaf, de pontbaas bij Simonshaven, maar weten niet dat Luyendijk voor de Duitsers werkt. Hun enige angstige moment is bij de Oude Spijkenisserbrug, waar ze een controle verwachten. Maar volgens de chauffeur heeft hij correcte papieren. Er gebeurt inderdaad niets.

Terwijl ze wachten op de invallende duisternis haalt marinier Goedhart allerlei papieren tevoorschijn, die hij van een spionagegroep heeft meegekregen om in Engeland af te leveren. Plotseling blijkt de boerderij waar ze verblijven door Duitse soldaten te zijn omsingeld. Iedereen probeert te vluchten of zich te verstoppen. Fischer kruipt in een kist in de gang. Als hij na enkele uren de auto's hoort vertrekken, komt hij tevoorschijn. Als de Duitsers terugkomen kruipt hij terug in de kist, ze nemen dit keer ook boer De Graaf mee en schieten zes mannen van de groep dood. De Graaf wordt naar een concentratiekamp afgevoerd. De verrader Luyendijk wordt op 22 maart 1946 door het Bijzonder Gerechtshof in Rotterdam veroordeeld tot de doodstraf, maar het vonnis wordt omgezet in tien jaar gevangenisstraf. Na zes jaar komt hij vrij. Josef Fischer is op 17 februari 1973 in Olomouc (Tsjechië) overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders