Wilhelmus Breed

Willem Breed, de jongste van zeven kinderen, groeide op in armoede nadat zijn vader overleed toen hij nog een baby was. Ondanks een verminkte hand besloot hij in mei 1937, terwijl hij getrouwd was en vader van vijf jonge kinderen, naar Spanje te vertrekken om daar te werken. Zijn reis naar Spanje verliep via Frankrijk, waar hij samen met andere vrijwilligers onder begeleiding van een man genaamd Hans naar Spanje werd gebracht. In Spanje kreeg Breed militaire training in Albacete en werd hij ingezet als gewondendrager aan het front. Breed vocht onder meer bij de slag om Brunete, een van de zwaarste veldslagen van de Spaanse Burgeroorlog, waar hij meerdere keren gewond raakte. Hij verbleef ook in ziekenhuizen in Albacete en Murcia. Ondanks zijn inzet gaf Breed aan dat hij naar Spanje was gekomen om te werken en niet om te vechten, al vermoeden de Nederlandse rechercheurs dat hij wel degelijk als soldaat heeft deelgenomen aan de strijd aan de zijde van de Republikeinen. In oktober 1937 keerde hij terug naar Nederland, waar hij leefde van een bescheiden uitkering en beloofde schulden in termijnen terug te betalen. Na de Tweede Wereldoorlog werkte Willem Breed als huisschilder op verschillende plaatsen in Nederland. Zijn leven werd gekenmerkt door zijn betrokkenheid bij de Spaanse Burgeroorlog, waarin hij ondanks persoonlijke beperkingen actief deelnam aan het conflict, en zijn terugkeer naar een rustig bestaan in Nederland.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)