Hendrikus Snoeks

Hendrikus Snoeks vertrok in juni 1937 naar Spanje, mogelijk zonder precies te weten waar hij aan begon, nadat hij geld had gekregen van een onbekende man die hem werk in Spanje beloofde. Via Parijs en Lyon reisde hij naar Carcassonne en werd daar over de grens geholpen. In Spanje werkte hij als landbouwer nabij Albacete, maar toen hij in augustus werd opgeroepen naar het front te gaan, weigerde hij en werd hij gevangen gezet in het strafkamp Lucas, ook bij Albacete. Samen met een man genaamd Duits wist hij op 1 september te ontsnappen door langzaam tussen de bewakers door te kruipen en vervolgens met auto’s naar Valencia te reizen. Van daaruit werd hij via Barcelona naar Marseille gebracht. Na zijn terugkeer in Nederland leefde Snoeks gescheiden van zijn vrouw en kinderen en leidde hij een zwervend bestaan. In de laatste 35 jaar van zijn leven woonde hij op minstens 25 verschillende adressen in onder andere Haarlem, Zandvoort, Bennebroek, Alkmaar en Amsterdam. In de jaren zestig was zijn verblijfplaats zelfs zeven jaar lang onbekend. Zijn laatste woonplek was een opvanghuis voor daklozen in Amsterdam. Snoeks’ leven werd vooral gekenmerkt door zijn betrokkenheid bij de Spaanse Burgeroorlog en zijn vlucht uit het strafkamp, waarna hij een teruggetrokken en onstabiel bestaan leidde.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)