Gerardus Cornelis Hendricus Hoogveld

Gerrit Hoogveld, geboren in Amsterdam als oudste van vijf kinderen, groeide op in de Zuid-Jordaan en vervulde zijn militaire dienstplicht bij het 5de Regiment Infanterie, maar werd in 1916 ontslagen wegens lichamelijke gebreken. In 1922 trouwde hij met Wilhelmina Kivits, met wie hij een dochter had. In de jaren dertig werkte hij bij de Gemeente Westergasfabriek, maar zijn huwelijk liep in 1936 stuk vanwege zijn affaire met Janneke de Visser. Hij weigerde alimentatie te betalen en nam zelfs ontslag om naar Spanje te vertrekken. In december 1937 kwam Hoogveld, samen met andere vrijwilligers, aan in Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog. Hij werd ingelijfd bij de Internationale Brigades, waar hij vocht in de 11de Brigade, onder andere in het versterkingsbataljon en het 1ste bataljon "Edgar André". Hij nam deel aan zware gevechten, zoals de slag om Teruel en het Ebro-offensief in 1938, waarbij zijn brigade zwaar werd gedecimeerd. Ondanks tegenvallers overleefde Hoogveld de oorlog. In oktober 1938 werden de Internationale Brigades teruggetrokken en Hoogveld keerde in december van dat jaar terug naar Nederland. Na zijn terugkeer woonde hij weer samen met Janneke de Visser. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg hij te maken met psychische problemen. Op 19 augustus 1943 sprong hij na een ruzie uit het raam van hun woning en overleed aan zijn verwondingen. Zijn vrouw meldde dat hij last had van aanvallen van krankzinnigheid. Hoogvelds politieke betrokkenheid tijdens de Spaanse Burgeroorlog was beperkt, maar hij werd gezien als een dappere soldaat en een goede antifascist, hoewel sommige bronnen hem als onbetrouwbaar en moeilijk karakter beschreven.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)