Israel Bachrach

Ook bekend als: Ies

Israël (Ies) Bachrach (13 augustus 1914) is enig kind van Abraham Heiman Bachrach (1886) en Belia van Leeuwen (1887). Hun kantoorboekhandel is in de Haagse binnenstad. Hij gaat naar de HBS en is enthousiast sporter: korfbal, voetbal en atletiek. Hij is mede-oprichter van de Joodse voetbalvereniging Tempo. In augustus 1942 beginnen de deportaties. Ies is op tijd met Philip Glazer gevlucht. Zwemmend gaan ze de Frans-Zwitserse grens over. Na een hartelijk ontvangst met eten, drinken en sigaretten worden ze naar de gevangenis van Saignéliqier gebracht. Hij heeft zich bij generaal van Trigt in Bern gemeld en is op 26 september aangekomen in Cossonay, een werkkamp waar veel Nederlandse Joden zitten; later wordt hij overgeplaatst naar kamp Mont Pélerin. Eind 1944 heeft hij zich, na de bevrijding van Frankrijk, aangesloten bij de Nederlandse krijgsmacht. In mei 1945 is hij terug in Den Haag, waar hij te horen krijgt dat beide ouders op 8 oktober in Auschwitz zijn omgebracht. Hij opent een boekenwinkel aan de Denneweg, waar nu grandcafé Walter Benedict is. Toen die het pand betrokken, troffen ze boven het plafond van de keuken een koffer aan met documenten van de familie Bachrach. In 1970 is hij met zijn vrouw naar Amsterdam verhuisd, waar hij de Joodse boekhandel Joachimstal overneemt. Hij is op 15 oktober 2000 in Amsterdam overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders