Hermanus Stephanus Ferdinand Scheerboom

Herman Scheerboom, geboren in een gezin met een Duitse moeder en een vroeg overleden vader, raakte al jong werkloos en sloot zich aan bij de Communistische Jeugdbond. In 1937 vertrok hij met zijn vriend Jacob Hamersma naar Spanje om te vechten voor de Spaanse Republiek tijdens de Burgeroorlog. Na een korte militaire training vocht hij in verschillende belangrijke veldslagen, waaronder Quinto, Belchite en de Ebro. In januari 1938 raakte hij zwaargewond aan het hoofd bij Teruel, waarbij een scherf levenslang in zijn hoofd achterbleef. Kort daarna werd hij gevangen genomen door Franco-troepen en verbleef in diverse interneringskampen onder zware omstandigheden. Pas in 1943 kon Herman via bemiddeling van de Luxemburgse ambassadeur naar Londen reizen, waar hij zich aansloot bij de Prinses Irene Brigade. In 1944 keerde hij via Normandië terug naar Nederland om deel te nemen aan de bevrijding. Na de oorlog trouwde hij met Annie Remmerswaal en werkte hij jarenlang bij de Nederlandsche Bank, waar zijn verleden in Spanje nooit besproken werd. Pas in 1986 brak Herman zijn zwijgen en nam actief deel aan herdenkingen van de Spaanse Burgeroorlog. Hij bezocht meerdere keren Spanje en werd een van de laatste Nederlandse oud-Brigadisten die nog deelnam aan bijeenkomsten. In 1996 kreeg hij het Spaanse staatsburgerschap aangeboden, dat hij in 2009 officieel aannam. Herman overleed in 2010 op 98-jarige leeftijd, kort na een reis met zijn vrouw. Zijn lichaam stelde hij ter beschikking aan de wetenschap vanwege de scherf in zijn hoofd. Ter nagedachtenis organiseerde de Commissie Spanje 1936-1939 een herdenkingsbijeenkomst, waarbij ook Spaanse vrienden en de consul aanwezig waren.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)