Leendert van der Vegt

Leendert van der Vegt groeide op in verschillende volksbuurten van Amsterdam en verloor zijn vader, een zeeman, in 1936. Datzelfde jaar trouwde hij met Johanna Elisabeth Timmers; hun zoon overleed echter na vier maanden, net als Leenderts jongste broertje kort daarna. In september 1937 vertrok Leendert naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij reisde samen met andere Nederlandse vrijwilligers via Parijs en de Pyreneeën naar het hoofdkwartier van de Internationale Brigades in Albacete. Over zijn ervaringen tijdens de oorlog is weinig bekend, maar zijn Nederlandse nationaliteit werd ingetrokken vanwege zijn deelname. Er gingen geruchten dat hij in februari 1938 bij Caspe was gesneuveld, maar dit bleek onwaarschijnlijk omdat die plek ver achter het front lag. Een medestrijder meldde in april 1938 dat Leendert aan tyfus was overleden. De familie vroeg later via het Comité voor Hulp aan het Spaanse Volk om informatie, waarop werd geantwoord dat Leendert op 8 november 1938 bij Grãnén was gevallen, hoewel ook deze locatie niet overeenkomt met de frontlijn en de tijd dat de Internationale Brigades waren opgeheven. Uiteindelijk werd Leendert van der Vegt op 30 augustus 1948 officieel doodverklaard, met als overlijdensdatum december 1937 nabij Caspe. Zijn lot blijft daarmee deels onduidelijk, maar zijn betrokkenheid bij de Spaanse Burgeroorlog is zeker. Over zijn rol in de Tweede Wereldoorlog is geen informatie bekend.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)