Leonardus van Straaten

Leo van Straaten was een jonge Nederlandse sigarenmaker en katholieke arbeider uit Limburg, die in maart 1937 naar Spanje vertrok om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog. Hij sloot zich aan bij de 11de Internationale Brigade en vocht als dappere en gedisciplineerde soldaat aan het Ebro-front, waar hij tot “cabo” (onderofficier) werd bevorderd. Van Straaten was een van de laatste Nederlandse strijders die voor de terugtrekking van de Internationale Brigades in september 1938 sneuvelde, op 9 september bij Hoogte 565 bij Corbera. Zijn overlijden werd aanvankelijk niet breed bekend in Nederland; zelfs in 1939 was het nog niet officieel bevestigd bij zijn geboorteplaats Oldenzaal. De Nederlandse pers berichtte in november 1938 over de terugkeer van 125 Spanjestrijders, waaronder leden van de Hollandse compagnie onder leiding van Piet Laros. Van Straaten werd in deze berichten geprezen om zijn moed en inzet. Ook in handgeschreven brieven uit archieven in Duitsland en Moskou wordt zijn strijdlust en opoffering benadrukt. Hij wordt beschreven als een jongen uit een gegoede katholieke omgeving die zonder toestemming naar Spanje vertrok om te vechten tegen het fascisme. Hoewel Van Straaten zelf niet de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, symboliseert zijn inzet in de Spaanse Burgeroorlog de internationale strijd tegen fascisme in die periode. Zijn verhaal geeft inzicht in de betrokkenheid van Nederlandse vrijwilligers in deze conflictperiode en hun idealistische motivatie om op te komen voor vrijheid en rechtvaardigheid.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)