Franciscus Steinmetz

Ook bekend als: Francis

Franciscus (Francis) Steinmetz is op 20 september 1914 in Batavia geboren. Hij wordt officier bij de marine. Tijdens de Duitse inval in mei 1940 is hij gelegerd in Amsterdam. In juli 1940 wordt hij ontboden naar de marine kazerne (huidig Scheepvaartmuseum) om de erewoordverklaring (waarin staat dat zij zullen afzien van handelingen tegen de Duitsers) te tekenen, maar steekt hem in zijn borstzak. Hij behoort tot de 68 officieren die weigeren de erewoordverklaring te ondertekenen. Alle weigeraars worden als krijgsgevangen afgevoerd naar Oflag VI A Soest, en vervolgens op 14 november 1940 naar Oflag VIII C Juliusburg. Na twee succesvolle ontsnappingen worden de resterende weigeraars 'deutschfeindlich' verklaard en overgebracht naar het krijgsgevangenenkamp Colditz. Samen met luitenant ter zee Hans Larive slaagt hij er op 15 augustus 1941 in op spectaculaire wijze uit Colditz te ontsnappen: Britse soldaten spelen een rugbywedstrijd en vormen een scrum. De twee Nederlandse officieren kruipen daaronder in een gat in de grond, waar zij zich uren verborgen houden. Zij weten daarna het kamp te ontvluchten. De volgende dag bereiken zij bij Gottmadingen de Zwitserse grens. Zij zijn de eerste Engelandvaarders die in Zwitserland aankomen. Via Zwitserland en Spanje arriveren Larive en Steinmetz op 4 november in Gibraltar. Zij varen vervolgens aan boord van de onderzeeboot Hr.Ms. O21 naar Londen, waar ze op 7 december 1941 arriveren. Op 2 september 1942 ontvangen zij het Bronzen Kruis. In Engeland wordt Francis ingezet op torpedoboten. Hij vecht onder andere in de wateren bij Australië en keert in 1946 in Nederland terug. Daar is hij drie jaar lang adjudant van prins Bernhard. Daarna is hij tot 1960 kapitein van een aantal mijnenjagers. Hij is in Maastricht op 2 januari 2006 overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders