Marinus Florens Onderwater

Marinus Florens Onderwater groeide op in een groot gezin en woonde tussen 1924 en 1934 met zijn ouders in Valenciennes, Frankrijk, waar zijn vader werkte in een kunstzijdefabriek. In 1934 keerde het gezin terug naar Nederland. In 1935 werkten vader en zoon tijdelijk samen in een soortgelijke fabriek in Barcelona. Kort daarna vertrok Marinus, die zich Ries noemde, naar Spanje om te vechten tegen de fascisten tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Hij werkte aanvankelijk in een vliegtuigfabriek nabij Valencia en vocht later aan het front bij Madrid en Teruel. Van december 1936 tot februari 1937 hield hij een dagboek bij, dat na zijn terugkeer in Nederland in beslag werd genomen. In september 1937 vroeg hij via het Nederlandse consulaat in Barcelona om terugkeer naar Nederland, omdat hij was overgeplaatst naar het reguliere Spaanse leger en zijn aanwezigheid daar niet langer nodig was. Hij had deelgenomen aan de bloedige slag bij Brunete, wat mogelijk zijn motivatie was om het front te verlaten. Bij terugkomst in Nederland werd hij gearresteerd en beschuldigd van deelname aan het gevecht, ondanks zijn bewering dat hij verpleger was geweest. Hij verloor zijn Nederlandse nationaliteit, mede doordat hij geen officiële toestemming had om Spanje te verlaten. In 1943 trouwde Onderwater met Anne Maria Becks; zij hadden een dochter uit 1942. Door het huwelijk werden moeder en kind stateloos, totdat Marinus in 1948 zijn Nederlanderschap terugkreeg. Op dat moment werkte hij als monteur in Breda. Over zijn verdere leven is weinig bekend; hij overleed in 1966. Zijn deelname aan de Spaanse Burgeroorlog en de daaropvolgende problemen met zijn nationaliteit markeren de belangrijkste en meest turbulente periodes van zijn leven.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)