Piet Cahuzak

Piet Cahuzak werd geboren op 26 november 1915 in een Amsterdams arbeidersgezin met Hugenotenwortels. Hij werkte als metselaar en sloot zich aan bij de Communistische Partij van Nederland (CPN). In de herfst van 1937 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog, waarbij hij zijn verloofde in Nederland achterliet. Officieel werd aan zijn familie verteld dat hij naar een internationaal sporttoernooi ging. Cahuzak was de enige Nederlander in het eerste bataljon van de zevende compagnie in Madrigueras, een instructiebataljon voor nieuwkomers. Dankzij zijn militaire ervaring werd hij betrokken bij een belangrijke vergadering over de crisis binnen de Nederlandse sectie van de Internationale Brigades, waar desertie en gebrek aan bevorderingskansen onder de militairen speelden. Er was behoefte aan een specifiek Nederlands bataljon en hospitaal vanwege taalproblemen en organisatorische problemen. Dit leidde tot de vorming van het bataljon De Zeven Provinciën, onder leiding van Piet Laros, waar Cahuzak waarschijnlijk ook deel van uitmaakte. Hij vocht vermoedelijk mee in het zware Ebro-offensief van juli tot november 1938, een beslissende en bloedige strijd waarin veel Nederlandse vrijwilligers omkwamen. Cahuzak behoort tot de vele onbekende soldaten die tijdens deze laatste fase van de Spaanse Burgeroorlog zijn gesneuveld. Tot op heden zijn zijn nabestaanden nog steeds op zoek naar meer informatie over zijn lot.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)