Stephanus Johannes Grose

Stephanus Johannes (Steef) Grose werd in 1910 in Amsterdam geboren en werkte als machinebankwerker en later als bedrijfsleider in de elektrotechnische installatiebranche. In de jaren dertig leidde hij een actief leven met vrienden en raakte betrokken bij linkse organisaties, waaronder de communistische Rode Hulp. In 1936 vertrok hij naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog bij het Thälmann Bataljon, waar hij als aanvoerder van de Hollandse sectie aan het Jaramafront vocht. Tijdens deze strijd raakte hij gewond aan rug en kuit en werd hij in 1937 wegens gezondheidsredenen gerepatrieerd. Zijn deelname aan de oorlog maakte hem een gerespecteerde, intellectuele kameraad. Na zijn terugkeer in Nederland werkte Grose als bedrijfsleider bij het Technisch Installatie Bureau Warmte in Amsterdam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij deel aan de mobilisatie en moest hij vanwege zijn communistische verleden onderduiken. Toen de eigenaar van Warmte werd opgeroepen voor militaire dienst, leidde Grose het bedrijf. Na de oorlog werd het bureau geliquideerd wegens samenwerking met de Duitse bezetter. Grose werd in 1947 veroordeeld voor collaboratie, omdat hij als bedrijfsleider werkzaamheden verrichtte voor de Duitse Wehrmacht, waaronder het aanleggen van installaties en het beheren van fabrieken in bezette gebieden. Hij kreeg een gevangenisstraf van tweeënhalf jaar, met strafvermindering vanwege zijn anti-fascistische inzet in Spanje. Na zijn vrijlating in 1948 scheidde hij van zijn vrouw en vertrok in 1953 naar Brazilië. Later keerde hij terug naar Nederland en werkte hij tot het einde van zijn carrière bij elektrotechnische adviesbureaus. Steef Grose overleed in 1987. Zijn leven werd gekenmerkt door zijn strijd tegen fascisme in Spanje, zijn moeilijke positie tijdens de Duitse bezetting en zijn blijvende betrokkenheid bij linkse idealen.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)