Hein Rintje van Arkens

Hein van Arkens was een bijzondere Nederlandse Spanjestrijder: getrouwd en vader van drie kinderen, wat hem onderscheidde van de meeste vrijwilligers. Waarschijnlijk was hij in de jaren dertig lid van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tussen 1930 en 1932 woonde hij met zijn gezin in New York. Pas in januari 1938 vertrok hij naar Spanje, waar hij als soldaat bij de artillerie van de 45ste Divisie werd ingedeeld, een reservedivisie van het Republikeinse leger bestaande uit internationale vrijwilligers. Van Arkens diende echter bij de Medische Dienst, mede vanwege een nierziekte die hem vier maanden ziekenhuisopname kostte. De 45ste Divisie vocht onder meer in Extremadura, aan het Aragon-front en rond de Ebro, en leed zware verliezen. Na het einde van de Spaanse Burgeroorlog keerde Van Arkens eind 1938 terug in Nederland, waar hij als scheepsschilder woonde in Amsterdam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is weinig over hem bekend, maar vaststaat dat hij gevangen heeft gezeten in kamp Amersfoort en kamp Vught. Kort na de oorlog werd hij secretaris van de Vereniging van Oud-Spanjestrijders, later bekend als Vrij Spanje. Deze organisatie, met ongeveer honderd leden, organiseerde grote betogingen en conferenties, ondersteunde hulpacties en hielp Spaanse kameraden in Nederland. De vereniging kende aanvankelijk groot succes, maar raakte door interne verdeeldheid en de Koude Oorlog steeds meer in verval. Rond 1949 hield Vrij Spanje feitelijk op te bestaan, en Van Arkens was toen al geen secretaris meer. Over zijn verdere leven is niets bekend.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)