Arend Johannes Boode

Joop Boode groeide op in de Amsterdamse Indische Buurt als oudste van zeven kinderen. Na de lagere school werkte hij in diverse banen, waaronder als bediende, pakhuisknecht, schilder en bouwvakker. Hij trouwde op twintigjarige leeftijd en kreeg een dochter. In juli 1938 vertrok hij naar Parijs om als vrijwilliger deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog, waar hij zich aansloot bij de Internationale Brigades in Catalonië. Joop vocht in de Nederlandse compagnie "Zeven Provinciën" tijdens het Republikeinse Ebro-offensief. Kort na het begin van dit offensief raakte hij gewond door een vliegtuigbom en werd opgenomen in een hospitaal nabij Barcelona. In september 1938 kondigde de Spaanse premier Negrín aan dat de Internationale Brigades zouden worden opgeheven. Na een afscheidsparade in Barcelona keerden Joop en andere Nederlandse vrijwilligers in december 1938 terug naar Nederland. Door zijn deelname aan de strijd verloor hij zijn Nederlandse nationaliteit, die pas in 1967 werd hersteld. Tijdens de Duitse bezetting is niet bekend of Joop actief was in het verzet; hij werd wel in 1943 en 1944 opgepakt wegens zwarthandel en diefstal, mogelijk om zijn gezin te onderhouden. Na de Tweede Wereldoorlog werd Joop lid van de Algemene Bond van Werkers in de Bouwnijverheid, een vakbond verbonden aan de communistische CPN, en van de Vereniging Nederland-USSR. Hoewel zijn familie politiek actief was, bleef hij zelf politiek onopvallend. Joop Boode’s leven weerspiegelt de turbulente periode van de Spaanse Burgeroorlog en de moeilijke jaren van de Tweede Wereldoorlog in Nederland.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)