Bartolomeus van der Schelling

Bart van der Schelling groeide op in een groot, arm gezin en werkte aanvankelijk in de glasindustrie en een slachthuis. In 1926 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij als professioneel zanger optrad, onder andere op Broadway. Na de economische crisis van 1929 vond hij werk via het Federal Arts Project, onderdeel van Roosevelts New Deal. In deze politiek bewogen omgeving besloot hij in 1937 naar Spanje te gaan om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij sloot zich aan bij de Amerikaanse Abraham Lincoln Brigade en vocht onder andere in de bloedige slag om Brunete, waar hij ernstig gewond raakte aan zijn benen. Na herstel werd hij opnieuw getroffen door een bombardement bij Teruel, waarbij hij een zware nekverwonding opliep. In 1938 werd hij geëvacueerd naar Parijs en keerde daarna als verstekeling terug naar de VS. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Van der Schelling actief in de antifascistische muziekwereld, optredend met bekende artiesten als Woody Guthrie en Pete Seeger. In 1944 verhuisde hij naar Los Angeles op advies van een arts die ook voor Spanje-veteranen zorgde. Door zijn verwondingen uit Spanje droeg hij jarenlang een zware nekbrace. Eind jaren 40 werden hij en zijn vrouw door de FBI in de gaten gehouden vanwege hun antifascistische activiteiten, waarna ze naar Mexico vluchtten. Daar begon Van der Schelling een succesvolle carrière als schilder. In 1964 keerde hij voor het eerst terug naar Nederland voor een tentoonstelling. De laatste jaren van zijn leven bracht hij door in Los Angeles, waar hij op 78-jarige leeftijd overleed.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)