Casper Hendrik Sligting

Casper Sligting groeide op in een gezin van diamantbewerkers dat tussen Amsterdam en Antwerpen pendelde. Na een opleiding tot machinist vertrok hij in 1923 als technicus naar Elisabethville in Belgisch Congo, waar hij werkte bij de kopermijnen van Union Minière. In de jaren dertig keerde hij terug naar Europa en vestigde zich in Amsterdam. In 1937 sloot hij zich aan bij de XIe Internationale Brigade tijdens de Spaanse Burgeroorlog, waar hij als monteur bij de artillerie diende. Hoewel hij politiek als onbetrouwbaar werd beschouwd, vocht hij mee in zware gevechten, waaronder de wintercampagne bij Teruel en het Aragon-offensief. Na de opheffing van de Internationale Brigades in 1938 werd hij geïnterneerd in Frankrijk en keerde begin 1939 terug naar Nederland. Tijdens de Duitse bezetting vertrok Sligting in mei 1941 naar Rheinhausen, waar hij werkte bij de Krupp-fabriek. Zijn verleden als Spaanse vrijwilliger leidde tot zijn arrestatie door de Gestapo. Op grond van het Heimtückegesetz werd hij in oktober 1941 tot negen maanden Schutzhaft veroordeeld en zat hij eerst in concentratiekamp Buchenwald. In maart 1942 werd hij overgeplaatst naar Ravensbrück, waarschijnlijk om te werken in fabrieken van Siemens. Kort daarna overleed hij op 44-jarige leeftijd, de precieze doodsoorzaak is onbekend. Zijn leven weerspiegelt de turbulente geschiedenis van Europa in de eerste helft van de twintigste eeuw, met betrokkenheid bij zowel de Spaanse Burgeroorlog als de strijd tegen het nazisme.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)