Johan Peter Happel

HAPPEL (Johan Peter), geboren te Rotterdam op 25 december 1904. Hij is een kleinzoon van een Duitse man die zich al voor 1843 in Rotterdam vestigt. Johan trouwt in 1930 en woont in 1944 met zijn vrouw en twee zoons vermoedelijk nog in de Rotterdamse Stadsdriehoek, op het adres 1e IJzerstraat 45a. Bij de razzia van 11 november 1944 wordt Johan opgepakt, hij is dan 39 jaar en letterzetter. Nog dezelfde avond wordt hij in een groep van ongeveer 200 mannen weggevoerd, vermoedelijk vanaf Station Rotterdam-Zuid (naast het Feijenoord stadion) in een volgestouwde goederentrein (veewagen). Het is pikdonker in de wagon en dat leidt tot nogal wat ongemakken. Na een reis van 5 dagen en nachten, via onder meer Amsterdam, Haarlem en Weesp, komen de mannen in de vroege nacht van 16 op 17 november 1944 aan in Blankenheim, dat zo’n 90 km ten westen van Koblenz ligt. Het is er koud en er ligt sneeuw. Het Gemeinschaftslager, dichtbij het station, is afgezet met prikkeldraad. Vanaf september 1944 is het Lager voor alle gebruik ongeschikt verklaard, vanwege een besmettelijke ziekte die er geheerst had. Toch wil men de mannen daarin onderbrengen. De barakken zitten vol met wandluizen en het is er een grote troep. De mannen weigeren daarin te slapen en gebruiken voor zo’n vijf weken de eetzaal als slaapplaats. Al snel vernemen zij dat een jonge wachtmeester van de politie gestorven is aan difterie, ook zijn er 30 tbc-patiënten in de groep. Het werk is zwaar: rails sjouwen, bielsen dragen en meer van dat soort werk. Johan maakt deel uit van een groep van 19 mannen die op 9 januari 1945 weet te vluchten. Wanneer hij terugkomt in Rotterdam is niet bekend. Hij overlijdt in Rotterdam op 1 juni 1968, 63 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam