Johannes Bertus van Ewijk

Johannes Bertus van Ewijk werd geboren op 18 juli 1896 in Deventer als zoon van Johannes Bart van Ewijk en Hendrika Maria Brinkerink. Na het overlijden van zijn vader in 1905 groeide hij op in een groot gezin met acht kinderen. In 1918 trouwde hij met Maria Rump uit Rijssen, met wie hij twee dochters kreeg; de jongste overleed op jonge leeftijd. Van Ewijk had verschillende banen, waaronder melkslijter, naaimachinehandelaar en taxichauffeur. In 1937 sloot Van Ewijk zich aan bij de Internationale Brigades tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Hij arriveerde op 15 augustus 1937 in Spanje met een groep vrijwilligers, waaronder vier andere Nederlanders. Hoewel hij als vooraanstaand communist werd gezien, is onduidelijk of hij daadwerkelijk aan het front heeft gevochten; hij werd ingezet als chauffeur bij de eenheid van de vestingwerken. Begin 1938 keerde hij terug naar Nederland, waarbij hij zijn verblijf in Spanje vermoedelijk verborgen hield voor de autoriteiten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is Van Ewijk’s verblijfplaats onduidelijk; in september 1942 werd hij als ‘vertrokken onbekend waarheen’ geregistreerd, maar na de oorlog dook hij in juni 1945 weer op in Deventer. In 1946 verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij de rest van zijn leven woonde. Zijn eerste vrouw overleed in 1951, waarna hij datzelfde jaar hertrouwde met Amelia Cornelia Seysener. Johannes Bertus van Ewijk overleed op 3 april 1983.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)