Huibert (Huib) Jan du Pon is geboren in Nederlands-Indië (Pladjoe, 28 oktober 1910), maar opgegroeid in Den Haag, waar hij met zijn ouders en jongere broer Berend in de Javastraat 48 woont. Na een opleiding gymnasium B begint hij een studie medicijnen in Leiden. Hij wordt een bekende hockey- en ijshockey-international en roeier bij Njord, speelt bij HHIJC in Den Haag,maakt als linksbinnen deel uit van het Nederlands hockeyelftal, wordt in 1933 nationaal kampioen roeien met de acht en neemt in 1935 in Davos deel aan het wereldkampioenschap ijshockey, dat tevens dient als Europees kampioenschap ijshockey. Huib is afgekeurd voor militaire dienst, maar in de zomer van 1939 wordt hij als toch gemobiliseerd omdat hij zich als vrijwilliger heeft aangemeld. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland raakt hij als infanterist slaags met Duitse parachutisten bij vliegveld Ypenburg. Na zijn demobilisatie eind juni ’40 doet hij pogingen naar Engeland te gaan met het doel de strijd voort te zetten, maar dat mislukt ‘doordat ik het te moeilijk maakte’. Hij heeft een vouwkano en stelt die ter beschikking aan Pim van Doorn, die met Tolo Makowski vanuit Katwijk op 18 april 1941 de zee wil oversteken. Hij geeft hen (spionage-)filmrolletjes en ander belastend materiaal mee. Pim en Tolo komen in een storm terecht en worden door de KW32 gered. Op dat schip kunnen de verkleumde mannen zich opwarmen en in een onbewaakt moment hun belastende spullen in het kacheltje verbranden. Nadat de KW32 bij het station is afgemeerd, ontsnappen ze. In een groepje waartoe onder anderen ook Jaap van Hamel, Erik Hazelhoff Roelfzema, Pim van Doorn, Harry Linthorst Homan en Govert van den Bosch behoren, verzamelt Huib gegevens over de sterkte van het Duitse leger in Nederland met het doel ze naar Engeland over te brengen. In augustus ’41 gaat Huib bij Philips in Eindhoven werken. Omdat de directeur familie van hem is kan hij gemakkelijk snuffelen in de administratie van Philips. Zijn echtgenote Liesbeth, met wie hij in 1941 is getrouwd, brengt de gegevens die dat oplevert naar Den Haag, inclusief onderdelen voor zendtoestellen. Op 3 december 1942 vertrekt Huib met Liesbeth vanuit Eindhoven naar Zwitserland. In het Belgische Turnhout nemen ze de trein naar Brussel. Daar helpt de Belgische verzetsorganisatie Libre de Belgique het paar naar Zwitserland, waar ze op 6 december arriveren. Van eind 1942 tot januari 1943 zitten ze gevangen in een kamp in Büren an der Aare. Daarna worden ze ondergebracht in 'Auffanglager' Hôtel des Narcisses in Chamby. In Zwitserland wordt hun dochter Patricia geboren. Op 17 oktober 1944 vertrekken Huib en Liesbeth in konvooi vanuit Zwitserland via Marseille en Napels naar Gibraltar. Met het ss ’Staffordshire’ komen ze op 3 november 1944 in Liverpool aan. Gegevens over zijn activiteiten in Engeland zijn ons niet bekend. Huibs jongere broer Willem Berend wordt tijdens een poging tot Engelandvaart in Frankrijk opgepakt. Hij overlijdt op 24 augustus 1944 op 25-jarige leeftijd in het concentratiekamp Buchenwald. Van 1948 tot 1950 is Huib du Pon bondscoach van het Nederlands heren hockeyteam, onder meer op de Olympische Zomerspelen 1948. Ook is hij coach geweest bij HHIJC.
Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders
Huib Johannes du Pon (28 oktober 1910 - 22 januari 2001) was een hockeyer, ijshockeyer en roeier. In de oorlog trad hij in dienst bij de Prinses Irene Brigade.
Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl
