Hendrik Siedenburg

Ook bekend als: Hein

Hendrik Siedenburg is op 22 april 1908 in Laren (NH) geboren. Hij is als kornet uit militaire dienst gekomen en kunsthandelaar in de Kalverstraat in Amsterdam geworden en woont in Bussum. Hein vertrekt op 8 oktober 1942 uit Nederland en reist door Frankrijk met de communist, schrijver en journalist Jacques Gans. Hun tocht eindigt in het kamp Gurs (bij Pau in Frankrijk). Ze vluchten en worden door Basken geholpen bij het oversteken van de Pyreneeën. Maar in Spanje worden ze opnieuw gearresteerd. Zo komt Hein, met een béret Basque op zijn hoofd, in het kamp bij Miranda de Ebro terecht. Via Madrid gaat hij naar Praia de Maças en vliegt hij naar Londen, waar hij op 1 januari 1944 aankomt.

Hij wordt opgeleid bij de geheime dienst, waarna hij bij de staf van prins Bernhard komt. In de maanden na de bevrijding assisteert hij de Engelsman William Pidcock, de commandant van de Nederlandse unit van Special Counter Intelligence, een contraspionageafdeling van de Britse geheime dienst. Pidcock en Siedenburg krijgen de bizarre opdracht spionnen die voor de Duitse zaak hebben gewerkt en gevangen zitten in te zetten voor geallieerde doeleinden. Siedenburg krijgt onder meer tot taak de door verzetsgroepen in Nederland meest gehate verrader, Anton van der Waals, in het diepste geheim veilig naar Duitsland te brengen. Daar moet Van der Waals het vertrouwen winnen van Duitsers die tijdens de oorlog hoge posten hebben bekleed bij de Duitse inlichtingendiensten. Als Van der Waals voor dit doel niet meer bruikbaar is, wordt hij in 1947 aan Nederland uitgeleverd.

Siedenburg richt het literaire blad Mandril op, waarvan het eerste nummer in oktober 1948 verschijnt en het laatste nummer in januari 1953. Remco Campert is één van de eerste medewerkers. In 1954 wordt hij directeur van het dan opgerichte Prins Bernhard Cultuurfonds. Hij is op 24 januari 1990 in Mauléon in het Franse Baskenland overleden. Onderscheidingen: 

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders