Karel Glaser

Ook bekend als: Karel

Karel Glaser is op 3 september 1922 in Tilburg geboren. Hij heeft twee oudere broers: Ernst en Rudolph. Rudolph is apotheker in het Wilhelmina Gasthuis en maakt op 14 mei 1940 een einde aan zijn leven. Karels ouders en Ernst worden naar Auschwitz afgevoerd en in 1942 omgebracht. Karel studeert natuurkunde in Delft en blijft alleen achter. Als Joden niet meer mogen studeren, besluit Karel naar Engeland te gaan. Hij vindt aansluiting bij een groep van 12 personen die een plan beramen: in de haven van IJmuiden aan boord van een trawler sluipen, de bemanning op volle zee met zachte hand overmeesteren en naar Engeland varen. Het gaat naast Karel Glaser om Arie Schotsman, Wim 't Hart, Sjef de Groot, de neven Bram en Mozes Nol, Jan de Bruijn, Wolter van Hellenberg Hubar, Lex van Os, Anton Kortlandt, Karel de Munter, Gerard Lablans en Cosmo Rooske. De mannen weten niet dat de het hoofd van de Sicherheitsdienst in Den Haag, Joseph Schreieder, volledig van het plan op de hoogte is. Hij is erover geïnformeerd door de Nederlandse geheim agent L. Andringa, die na te zijn gedropt boven Nederland is gearresteerd en voor de Duitsers is gaan werken. Samen met de Haagse vertrouwensman van Schreieder, politieagent Dick Poos, heeft Andringa het een en ander opgevangen tijdens een bezoek aan de Haarlemse sigarenwinkelier Martens, een contactadres van de Engelse geheime dienst. Op 17 mei 1942 gaan Van Os, De Munter en Hubar volgens plan met de trein naar IJmuiden. Op de afgesproken plek bij het station - een pissoir - brengt een zekere Henk hen te voet naar een woning nabij de haven. Daar ontmoeten ze de andere 10 Engelandvaarders. De trawler, de SCH161, is eigendom van de Scheveningse rederij Arie van der Zwan, die toestemming heeft op bepaalde tijden op de Noordzee te vissen. De mannen klimmen 's nachts heimelijk aan boord van de SCH161 en verstoppen zich in groepjes van twee of drie achter de betimmering in het visruim. De Duitse wachtpost wordt afgeleid door Kitty Blauw-IJzerdraad. Als schipper Arie Taal aanstalten maakt om de buitenhaven van IJmuiden te verlaten, klinken plotseling scherpe bevelen en zware laarzen op het dek. Even laten staan de 13 mannen in een rij met hun handen boven het hoofd en hun gezicht naar de muur, een machinegeweer dreigend op hun ruggen gericht. Ze worden afgevoerd naar de gevangenis van Scheveningen, het 'Oranjehotel'. Bram en Mozes Nol en Karel Glaser komen vanwege hun Joodse afkomst via Westerbork in Sobibor terecht. Daar worden ze op vrijdag 21 mei 1943 vermoord. De Munter, Kortlandt, 't Hart en Rooske dragen bij hun arrestatie een wapen en worden gezocht wegens verzetsactiviteiten. De Munter weet uit het Oranjehotel te ontsnappen en in het voorjaar van 1943 vanuit Oud-Beierland naar Engeland te gaan. Hij dient daarna bij de geallieerde strijdkrachten in het Verre Oosten. Kortlandt heeft bovendien een grote hoeveelheid spionagemateriaal bij zich en overlijdt op 27 november 1944 in het concentratiekamp Neuengamme. 't Hart sterft op 24 juni 1943 voor een vuurpeloton, Rooske wordt op 5 februari 1943 op de Leusderheide gefusilleerd. Arie Schotsman, Sjef de Groot, Jan de Bruijn, Wolter van Hellenberg Hubar en Lex van Os worden op 18 juli 1942 vanuit Scheveningen naar de gevangenis in Haaren (Noord-Brabant) gebracht en op 15 maart 1943 veroordeeld tot gevangenisstraffen van 1 tot 1,5 jaar wegens 'unerlaubte Ausreise'. Gerard Lablans wordt pas op 8 juni 1944 veroordeeld tot een jaar en zes maanden gevangenisstraf, maar gezien zijn lange voorarrest vrijgelaten. Zijn broer Ernst (1918) is in augustus 1942 op weg naar Zwitserland in Brussel gearresteerd. Hij is in september 1942 in Auschwitz omgekomen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders