Pieter van Hal

HAL van (Pieter), geboren te Rotterdam op 30 december 1908. Hij trouwt in 1933 en in de periode 1934-1939 worden vier zoontjes geboren die allen op (zeer) jonge leeftijd overlijden. Zijn moeder overlijdt in 1935 (beroerte) en zijn vader op 29 september 1944 (ongeneeslijke ziekte). In 1944 woont Pieter met zijn vrouw en zoontje in de Rotterdamse wijk Middelland, op het adres Duivenvoordestraat 71a. Bij de razzia van 11 november 1944 wordt Pieter opgepakt, hij is dan 35 jaar en brood- en banketbakker. Langs welke route hij is weggevoerd naar Duitsland is niet bekend, maar hij wordt tewerkgesteld in Hannover, waar hij verblijft in een Lager aan de Horst-Wessel-Platz 2. Mogelijk verblijft hij eerder in een Lager in Borssum. Op 13 april 1945, drie dagen nadat de Amerikanen Hannover hebben ingenomen, wordt Pieter daar opgenomen in het stedelijk ziekenhuis Nordstadt. Hier overlijdt hij op 12 mei 1945, 36 jaar oud. In Duitse documenten van kort na de oorlog wordt sepsis (een heftige afweerreactie van het lichaam, waardoor schade ontstaat aan weefsel of organen) als gevolg van een beenwond vermeld als doodsoorzaak, de familie meent in 1952 dat tuberculose de oorzaak is. Pieter wordt in Hannover begraven in een onbekend gebleven graf en wordt door de Oorlogsgravenstichting vermeld in haar gedenkboek 42 (een supplement op alle delen). In mei 1973 schrijft zijn vrouw aan de Oorlogsgravenstichting dat zij het nog steeds verschrikkelijk vindt dat haar man in een massagraf is begraven, terwijl hij in een ziekenhuis is overleden. De vrouw van Pieter overlijdt in 1999.

Bron: Stadsarchief Rotterdam