Wilhelmus Franciscus Determan

Wim Determan groeide op in een katholiek gezin met vijf kinderen in Gouda. Na zijn opleiding tot buitenlands handelscorrespondent werkte hij bij Plateelfabriek Zuid-Holland, maar werd ontslagen vanwege zijn lidmaatschap van de Onafhankelijke Socialistische Partij (OSP). Hij sloot zich daarna weer aan bij de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP). Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vocht hij ongeveer een jaar aan de zijde van de Republikeinen; hij vertrok samen met een vriend uit Gouda. Zijn familie probeerde hem geld te sturen naar Barcelona, maar hij was al verhuisd, waardoor de enveloppe terugkeerde. In de Tweede Wereldoorlog verbleef Determan onder meer in Rotterdam, waar hij tijdens de hongerwinter betrokken was bij de redactie en verspreiding van het illegale Parool, samen met onder anderen Ben de Vries en Gerard van het Reve sr. Na de oorlog werkte hij als directiesecretaris bij Het Parool, waar hij ook zijn tweede vrouw ontmoette. Hij werd lid van de PvdA en hield zich in zijn vrije tijd bezig met blokfluit spelen en prenten maken. Aan het einde van zijn leven kreeg Determan botkanker en vond hij troost in het herlezen van de bijbel, waarmee een cirkel in zijn leven werd gesloten. Volgens zijn vriend en collega Henri Knap was Determan een zwijgzame, trotse man die zijn geweten als hoogste maatstaf hanteerde en daardoor hoge eisen aan zichzelf stelde.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)