Marinus Boot

Marinus Boot, geboren en getogen in Gouda als een van twaalf kinderen, vertrok in oktober 1937 naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij was een van de weinige vrijwilligers uit Gouda en kwam op 6 november 1937 aan in Albacete, waar hij werd ingedeeld bij een luchtdoelgeschut-eenheid, mogelijk behorend tot de 14de brigade. Boot bereikte de rang van korporaal. Tijdens het Aragon-offensief in 1938 werd zijn eenheid gedwongen zich terug te trekken naar het zuiden en werd opgenomen in het Levante-leger, waardoor hij niet deelnam aan het zomeroffensief bij de Ebro. Na de aankondiging van de opheffing van de Internationale Brigades in september 1938, werd hij uiteindelijk in januari 1939 gerepatrieerd, maar verbleef eerst nog onder zware omstandigheden in een Frans interneringskamp. Na zijn terugkeer in Nederland verloor Boot zijn Nederlanderschap en kreeg hij beperkingen opgelegd, zoals het schrappen van zijn naam van de kiezerslijst en het verbod op politieke activiteiten. Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog werd hij door de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) nauwlettend gevolgd vanwege zijn linkse sympathieën. Hoewel niet bewezen lid van de Communistische Partij Nederland, was hij wel abonnee van het communistische blad De Waarheid en lid van de Vereniging Nederland-USSR. In 1949 werd in zijn dossier gesuggereerd dat hij in geval van bezetting mogelijk hulp zou verlenen aan een vreemde mogendheid. Een naturalisatieverzoek in 1957 werd afgewezen, en pas in 1970 kreeg hij zijn Nederlanderschap terug, waarna zijn BVD-dossier werd gesloten. Marinus Boot overleed in 1995.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)