Egon Woudstra (19) op 14 oktober 1923 in Enschede geboren, is een zoon van Samuel en Flora Woudstra-Löwenstein. Vader Samuel noemt zich in Nederland ‘Frits’. Hij en Flora hebben sinds 1920 een damesmodezaak in Enschede. In 1941 werd Frits met ruim 100 mannen gearresteerd als represaille nadat een stroomkabel door het Twentse verzet was doorgesneden. Hij kwam in Mauthausen terecht, moest er in een steengroeve werken en werd daar op 24 september vermoord. 'Auf der Flucht erschossen' is het bericht dat Flora hierover kreeg. Egon en zijn jongere broer Bert moesten in mei 1942 de Jodenster dragen en mochten niet meer naar school. De modezaak werd in beslag genomen. In augustus 1942 ontving Flora een brief met het verzoek zich 'vrijwillig' met de kinderen in Kamp Westerbork te melden. Het gezin dook onder. Ze wisselden 13 keer van onderduikadres. Op 16 september 1942 vertrekken Egon en zijn neef Werner Rosenfeld naar Amsterdam. Op het Centraal Station verstoppen ze zich in de wielbak van een trein die de volgende ochtend naar Parijs zal vertrekken. Ze worden in Quévy, een grensplaatsje bij Frankrijk, ontdekt door een spoorwegarbeider. Als ze vertellen dat ze ontsnapte krijgsgevangenen zijn, mogen ze zich onder de trein verborgen houden. In Parijs moeten ze wachten op betere valse papieren. Na tien dagen kunnen ze doorreizen, eerst met een trein naar Chalon, dan de demarcatielijn over en door naar Marseille. Inmiddels hebben ene Maurice en een Griek zich bij hen gevoegd. Vanaf Marseille reizen Egon, Werner en Maurice door naar Perpignan. Daar worden ze door Joop Kolkman van het Office Neerlandais ondergebracht in Maison Mazard in El Soler, in afwachting van een doorreisvisum waarmee ze via Spanje en Portugal naar Curaçao kunnen reizen. Op 12 november 1942 bezetten de Duitsers het vrije deel van Frankrijk, waardoor hun reisplannen veranderen. Met twee anderen en een gids bereiken ze de Pyreneeën. In Osséja geeft de gids hen nog wat aanwijzingen en verdwijnt dan. Gelukkig heeft Egon een kompasje bij zich. Ze lopen alleen 's nachts, richting Barcelona, maar worden de derde nacht toch gearresteerd. Ze worden korte tijd later vrijgelaten, blijven nog enkele dagen in de stad en gaan dan naar Madrid, waar ze in een hotel op de Pasco del Prado worden ondergebracht. Op 19 januari reizen ze naar Cadíz, waar ze aan boord gaan van de Cabo de Buena Esperanza. Via Venezuela en Trinidad bereiken ze op 10 februari 1943 Curaçao, waar ze een militaire training krijgen. In maart 1943 gaat Egon met 7 anderen met het KNSM-schip ‘Cottica’ naar Alabama. De groep reist door naar Guelph, Canada, waar hun training wordt gevolgd. Uiteindelijk gaat Egon vanuit Montreal naar Engeland, waar hij op 17 juni 1943 aankomt. Hij krijgt tien weken training bij de RAF in Scarborough en wordt vliegtuigtelegrafist bij de Nederlandse Marine Luchtvaartdienst (MLD). Hij en Werner Rosenfeld worden in 1943 onderscheiden met het Kruis van Verdienste. Na de oorlog wordt Egon directeur van Modehuis Woudstra. Hij trouwt met Jeanette Odink uit Haaksbergen, Twente. Ze noemen hun twee kinderen Frits en Fleur. Egon overlijdt op 8 april 2008. In de Bisschopsstraat in Enschedé worden vader Frits en moeder Flora herdacht middels een 'Stolperstein'. Ze verhuisden in 1941 naar deze straat nadat in de straat achter de winkel een bom was gevallen. Egons broer Bert overleefde de oorlog. Diens zoon Frits publiceerde in 2016 het boek ‘Echo's van Egon’. Bert bezocht dit museum in 2017. Een boek over hem en Werner Rosenfeld is in 2025 uitgekomen met de titel: Een familiekroniek over verzet tegen het fascisme 1942-1945 geschreven door Werner D. Rosenfeld en mede-auteur Bert Woudstra.
Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders
