Hendrik Fries

Henk Fries werd geboren als jongste zoon in een gezin met zestien kinderen. Na het overlijden van zijn moeder op tienjarige leeftijd werd hij naar een gesticht gestuurd. Hij volgde een opleiding tot meubelmaker en keerde in 1935 terug naar Delft. Begin 1938 vertrok hij als vrijwilliger naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog aan de kant van de Republikeinen, het leger van de wettige Spaanse regering. Hij diende bij de luchtafweer en raakte meerdere keren gewond, onder andere aan zijn kuit en oog. Na zijn terugkeer in Nederland werd hij door de inlichtingendienst ondervraagd, waarbij hij aanvankelijk ontkende, maar later zijn deelname bevestigde. Hij weigerde informatie te geven over anderen die hem mogelijk hadden geholpen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Fries actief in het verzet, onder meer betrokken bij het vervalsen van distributiebonnen. Hij was lid van de Communistische Partij Nederland (CPN), net als zijn vrouw Cornelia, met wie hij in 1939 trouwde. Vanwege zijn politieke activiteiten werd hij door de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) nauwlettend gevolgd. Na de oorlog probeerde hij meerdere keren zijn Nederlandse nationaliteit terug te krijgen, wat aanvankelijk werd geweigerd, wat hem frustreerde. Pas in 1959 kreeg hij zijn Nederlanderschap terug. Hij probeerde te emigreren naar Australië, wat door zijn stateloze status werd bemoeilijkt. Uiteindelijk vertrok hij in 1977 definitief naar Australië, waar hij in 1989 overleed. Over zijn leven daar is weinig bekend.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)