Salomon den Arend

Salomon den Arend werd geboren op 13 augustus 1914 in Rotterdam. In 1939, na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, nam hij in Parijs, waar hij werkte, vrijwillig dienst in het Franse Vreemdelingenlegioen. Hij diende als sergeant bij het 21e Régiment de Marche de Volontaires Étrangers, vocht in de Ardennen. Op 18 juni 1940 werd hij krijgsgevangen genomen door Duitse troepen. In december 1940 werd hij vrijgelaten onder voorwaarden dat hij zich voor de politie beschikbaar zou houden. Mei 1941 sloot hij zich aan bij een Franse verzetsgroep. In november 1942 vluchtte hij uit Frankrijk met als doel Engeland, Tijdens deze tocht werd hij beroofd en mishandeld door zijn gids, maar wist uiteindelijk Engeland te bereiken op 1 juli 1943. Daar nam hij dienst in de Koninklijke Nederlandse Brigade “Prinses Irene” als korporaal. In 1944 verzocht hij eervol ontslag uit de Nederlandse strijdkrachten om zich aan te sluiten bij de Forces Françaises Libres, met als doel de bevrijding van Frankrijk en zijn ouders die daar nog woonden.

Bron: NLLegioen.eu

Salomon den Arend is op 13 augustus 1914 geboren in Rotterdam. In 1940 woont hij op de Delftschevaart 12 in Rotterdam, maar werkt hij als antiquair in Parijs, op de Boulevard de Clichy 40. Op 11 november 1939 is hij ‘zeer in mijn anti nazi-gevoel en vaderlandsliefde gekrenkt door een Nederlandse consulair-ambtenaar in Parijs, die mij toen ik hem om inlichtingen vroeg over de Nederlandse mobilisatie zei: ‘Maak maar niet zo’n haast om soldaat te spelen en als het op vechten aankomt, laat dat dan maar door mensen doen die in Holland wonen. Toen ik vroeg of ik een engagement mocht tekenen in een Fransch vrijwilligers-regiment antwoordde hij dat ik moest doen wat ik niet laten kon. Zodoende tekende ik voor het 21-ste Regiment de Marche de Volontaires étrangers voor de duur van de oorlog.’ Als militair is hij actief tijdens gevechten in de Ardennen tussen Rethel en Sedan. Op 18 juni 1940 wordt hij door Duitse eenheden gevangen genomen en geïnterneerd in het kamp Frontstalag 204 in Péronne, Noord-Frankrijk, maar op 11 december vrijgelaten op voorwaarde dat hij niets meer tegen het Duitse leger zal ondernemen. Op 13 augustus wordt hij in Dijon door de Duitse politie gearresteerd en ‘zeer streng ondervraagd met Gestapo-manieren’, maar na enkele uren vrijgelaten onder de voorwaarden dat hij zich voor de politie beschikbaar zal houden. Op 28 november 1942 gaat hij vanuit Frankrijk op weg naar Engeland. Hij slaagt er in december in te voet de Pyreneeën over te komen. Hij bereikt Engeland op 1 juli 1943 per vliegtuig (Poole). Tijdens zijn verhoor na aankomst in Engeland vertelt hij dat zijn gids, ene Francisco Castro, hem tijdens de tocht door de bergen heeft willen vermoorden en hem ‘van alles’ heeft beroofd. ‘Ik had een wond aan het achterhoofd en aan mijn pols. Zo arriveerde ik in Pamplona. Hierover heb ik een klacht ingediend bij de politie te Villa Nueva.' ‘De heer Vlaas te Lissabon, werkzaam op het consulaat, heeft ons bij het vertrek op de legatie toegesproken en zei onder meer: "Ik houd mijn hart vast dat Nederland opgebouwd moet worden met menschen zoals jullie".’ Salomon dient over zijn naar antisemitisme riekende behandeling in Lissabon een klacht in bij de Nederlandse minister Van Boeijen. Salomon wordt toegewezen aan de Prinses Irene Brigade. Zijn broer Johannes is in 1942 in Auschwitz omgebracht.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders