Karel George Paul Michielsen

Karel George Paul Michielsen, geboren op 29 mei 1918 in Medan, woont later in Batavia. Eén van zijn eerste vriendjes is Rudy Zeeman. Karel groeit op in Indië maar komt naar Nederland om zijn dienstplicht te vervullen. Hij wordt reserve officier der bereden artillerie. Daarna gaat hij rechten in Leiden studeren en wordt hij lid van roeivereniging Njord. In de meidagen van 1940 wordt hij gemobiliseerd en als vaandrig ingedeeld bij het Tweede Regiment van de Veldartillerie bij Noordwijk. Hij moet optreden tegen de parachutisten tussen Den Haag en Katwijk. Na zijn demobilisatie maakt hij plannen om naar Engeland te gaan en daar de strijd tegen de bezetter voort te zetten. Op vrijdag 5 juli 1940 kondigen de Duitsers aan dat alle particuliere boten binnen 24 uur van het strand verwijderd moeten zijn. Hoewel het geen ideaal weer is, kunnen Karel Michielsen (1918), Kees van Eendenburg (1914) en Freddie Vas Nunes (1914) hun vertrek niet uitstellen. Ze hebben een 12-voets jol, waarmee Kees vaak op de Kaag heeft gezeild. Met paard en wagen wordt de jol naar het strand gebracht. Vanaf een terrasje ziet Karel's broer Erik Michielsen, die eerst wil afstuderen, de voorbereidingen. Een Duitser vraagt hen wat ze aan het doen zijn, en gelooft hen als ze zeggen dat ze de boot wegens het nieuwe verbod naar Scheveningen gaan brengen. Ze kunnen pas om 8 uur weg, als het tij gekeerd is. Karel roeit door de branding, daarna duwt de harde zuidwester wind hen naar het Noorden. Als de Duitsers zien dat ze niet naar Scheveningen gaan, zijn ze buiten schotsbereik. Ze hijsen hun zeiltje en houden zich aan een vast schema, 2 uur varen, 2 uur hozen en 2 uur slapen. Zondagmiddag bereiken ze Great Yarnmouth. Ze worden bij de koningin ontvangen en krijgen spontaan het Bronzen Kruis. Daarna worden ze toegewezen aan het Nederlands Legioen (voorloper van de Prinses Irene Brigade) in Porthcawl. Karel wordt opgeleid tot waarnemer bij de Marineluchtvaartdienst. Hij wordt naar het Verre Oosten gestuurd en vliegt met Catalina vliegboten om agenten van het Korps Insuline naar hun bestemming te brengen. Na de oorlog werkt Karel voor Shell, altijd in Azië. Hij trouwt met een Australische vrouw. Ieder jaar bezoekt hij Nederland, tot 1994. Hij is in 1996 in Aldgate overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders