David Dukker

David Dukker is op 4 april 1913 in Amsterdam geboren. Hij heeft de MULO doorlopen en is inkoper van textielgoederen. Hij woont in 1940 in de Lekstraat 106 in Amsterdam. Hij werkt onder meer voor de firma Alex Meijer aan de Oudezijds Achterburgwal. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland is hij voor deze firma in Lyon, Frankrijk. In september 1940 komt hij zijn (Joodse) familie in Amsterdam op het hart drukken dat ze met hem mee moeten gaan naar Engeland. Maar hoezeer hij ook aandringt, niemand wil mee. In Amsterdam neemt David de trein naar Bergen-op-Zoom, vandaar de tram naar het grensplaatsje Putte. Daar loopt hij de Belgische grens over en neemt de tram naar Antwerpen. Per trein reist hij via Parijs en Dyon naar het plaatsje Dole, waar hij door een boer het riviertje de Cher over wordt gezet. Via Lons-le-Saunier bereikt hij Lyon, vanwaar hij doorreist naar Perpignan, waar de Nederlander Joop Kolkman hem onderdak geeft in Le Soler. In Zwitserland roept hij vergeefs de hulp in van het Nederlandse consulaat in Genève, dat niets voor hem kan doen. De Zwitserse politie draagt hem over aan Franse gendarmes in het dan nog onbezette deel van Frankrijk. In Annecy zit hij een maand gevangen voordat hij naar het kamp ‘Le Puisot’ wordt gebracht. Hij weet uit dit kamp te ontsnappen en naar Toulouse te reizen, maar wordt onderweg opnieuw gearresteerd en voor die maanden opgesloten in een ‘camp disciplinaire’ in Chapolit. Na twee maanden weet hij ook daaruit te ontsnappen. In Toulouse wordt hij aan het werk gezet als stratenmaker. Tussen eind mei en november 1942 bevindt hij zich in een kamp bij Masamet. Na zijn vrijlating reist hij door naar Madrid en dan naar Vigo, vanwaar hij met het Argentijnse schip Marques de Comillas met enkele Engelandvaarders naar via Jamaica naar New York vaart. Hij krijgt een Amerikaans transitvisum en gaat naar Canada. Na een verblijf in Guelph kan hij in juli 1943 in een konvooi mee naar Glasgow. Daar komt hij op 22 juli aan, enkele weken nadat zijn moeder in Sobibór is vermoord. Hij meldt zich op 28 juli bij het rekruteringsbureau en wordt toegewezen aan de gronddienst van de RAF. In Londen noteert ondervrager Oreste Pinto over hem: ‘Degelijke en kalme man. Volkomen betrouwbaar.’ David Dukker is in 1989 in Schilde (België) overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders