Wouter de Wit

Wouter de Wit (1902-1948) was een Nederlandse communist en oud-Spanjestrijder die zich sterk inzette voor de communistische partij en vakbeweging. Op elfjarige leeftijd verhuisde hij met zijn familie naar Amsterdam, waar hij later als karrijder en scheepskok werkte. In 1927 trouwde hij en kreeg een dochter; zijn vrouw had een stiefzoon uit een eerder huwelijk. In 1937 vertrok De Wit als vrijwilliger naar Spanje om te vechten in de Spaanse Burgeroorlog bij de Internationale Brigades. Na zijn opleiding werd hij politiek secretaris van een Nederlandse groep vrijwilligers en vocht mogelijk mee in belangrijke gevechten rond Teruel en de Alfambra-vallei. Begin 1938 werd hij door de Sovjet-geheime dienst NKVD gerekruteerd voor een sabotage-eenheid, bekend als de Wollweber-organisatie, die gericht was op het saboteren van schepen van de anti-komintern staten Duitsland, Italië en Japan. De Wit volgde trainingen in explosieven in Spanje en Parijs en voerde samen met andere communistische zeelieden en havenarbeiders aanslagen uit, waaronder een succesvolle bomaanslag op het Japanse schip Tajima Maru in Bremen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef De Wit onder de radar van de Duitse bezetter. Hij deed een mislukte poging tot sabotage in Amsterdam en overleefde de oorlog, in tegenstelling tot veel van zijn medestrijders die werden gearresteerd, gemarteld of geëxecuteerd. Na de bevrijding werd hij door de Nederlandse veiligheidsdienst verhoord vanwege zijn betrokkenheid bij de Wollweber-organisatie. Tot zijn dood in 1948, op 45-jarige leeftijd aan leukemie, bleef hij actief in de vakbeweging en woonde hij in Amsterdam. Zijn leven weerspiegelt de strijd van communistische verzetsstrijders in een turbulente periode van Europese geschiedenis.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)