Walrave van Krimpen

Walrave van Krimpen is op 17 november 1894 in Moerdijk geboren. Hij woont met zijn vrouw en vijf kinderen in het Utrechtse Zuilen en is treinbestuurder. Hij wil in 1941 naar Engeland gaan met Gerard van Asch, Jan Bastiaan, Adriaan van der Craats, Theo Daalhuysen, Jan Jansen, Ton Loontjens en Abraham en Greta Levi uit Assen. Per trein gaan ze van Utrecht naar Rotterdam, waar ze overstappen naar Hoek van Holland.

Walrave van Krimpen is vooruit gereisd om een motorvlet van de Zuid-Hollandse Redding Maatschappij (ZHRM) te regelen. Ze slagen erin op donderdag 20 november 1941 vanuit de Berghaven in Hoek van Holland te ontsnappen. Op zee ontdekken ze echter dat de bougies zijn verwijderd, zodat de motor niet kan worden gestart. Na lang zoeken blijkt dat de bougies aan boord verstopt zijn, zodat de motor hersteld kan worden. Alle negen opvarenden worden zeeziek en na de eerste dag is er geen drinkwater meer. Ook de benzine raakt op, en door de mist verdwalen ze. Ook hun kompas blijkt slecht te werken zodat ze niet weten waar ze zijn. Ze maken een zeiltje, waarmee ze na 68 uur op zondag 23 november, zwaaiend met drie Nederlandse vlaggen, bij Reculver (Isle of Thanet) in het graafschap Kent aan wal komen.

Ze worden ontvangen door Charles Setterfield, inspecteur van de politie. De Engelandvaarders worden naar Londen gebracht om te worden ondervraagd. Daarna gaan ze op theebezoek bij koningin Wilhelmina, die allen het Bronzen Kruis opspeldt. Van Krimpen wordt toegewezen aan de koopvaardij en wordt kanonnier.

Op 26 maart 1943 wordt zijn schip, het vracht/passagiersschip ss Prins Willem III (1939) van de Maatschappij Zeetransport (Oranje Lijn), op weg van Gourock (Schotland) naar Algiers en varende in konvooi, onder kapitein C.A. van der Eijk, op de Middellandse Zee ter hoogte van Algerije door een Duits vliegtuig getorpedeerd. Het nog drijvende schip wordt op sleeptouw genomen door de Britse zeesleper Hengist, maar een dag later kapseist en zinkt het. Tien bemanningsleden en een Britse gunner komen hierbij om het leven.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Walrave wordt geboren op 17 november 1894 in Hooge en Lage Zwaluwe en woont in het Utrechtse Zuilen. Hij is kanonnier aan boord van het koopvaardijschip M.S. Prins Willem III van de Zeetransport Maatschappij NV (de Oranjelijn) in Rotterdam. Op 6 juni 1940 legt de Nederlandse regering vanuit Londen vaarplicht op aan alle Nederlanders op koopvaardijschepen. Het gaat om ongeveer 12.000 opvarenden op 850 schepen. Zo wordt ook Walrave aan boord van de Prins Willem III ingezet voor de Nederlandse oorlogsvoering aan geallieerde zijde. Op 26 maart 1943 vaart de Prins Willem III in konvooi van het Noord-Engelse Silloth naar Algiers, als het voor de Algerijnse kust wordt gebombardeerd door de Duitse Luftwaffe. Bij het luchtbombardement komen 11 bemanningsleden om het leven, onder wie Walrave. Hij is 48 jaar geworden. Het beschadigde schip wordt hierna op sleeptouw genomen door de Engelse sleepboot Hengist, maar kapseist en zinkt ten noorden van de Algerijnse kustplaats Cherchell.

Bron: Brabantse Gesneuvelden

Walrave van Krimpen (Hooge en Lage Zwaluwe, 17 november 1894 - Middellandse Zee, 26 maart 1943) was een Nederlandse militair, machinist en Engelandvaarder tijdens de bezetting. Na aankomst in Engeland ontving hij het Bronzen Kruis en trad Van Krimpen in dienst als kanonnier bij de Maatschappij Zeetransport (Oranje Lijn). Hij kwam om het leven bij een bombardement op het schip waar hij kanonnier was.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl