Engelmundus de Groot

Engelmundus de Groot vertrok in 1937 samen met Gerrit Tromp naar Spanje om deel te nemen aan de Spaanse Burgeroorlog, gesteund door een ronselaar die hen geld en instructies gaf. Na een zware tocht over de Pyreneeën werden ze ondergebracht in een fort en later getraind in Madrigueras bij Albacete. Hoewel ze uniformen kregen en soldatenkleding moesten dragen, weigerden ze actief deel te nemen aan de strijd. Dit leidde tot hun arrestatie en detentie in een strafkamp, waar de omstandigheden slecht waren en geweld onder gevangenen voorkwam. Op 27 oktober 1937 deserteerden De Groot en Tromp uit het kamp en trokken vier dagen door de bergen, levend van eikels en water. Ze bereikten Valencia, waar de Nederlandse consul hen opvang bood met eten, kleding en onderdak. Na een verblijf in Valencia en Barcelona vertrokken ze per boot naar Marseille en vervolgens te voet naar Parijs. Onderweg werden ze gearresteerd en gevangen gezet in Nevers, maar na een korte straf konden ze hun weg vervolgen met hulp van een Vlaming en de Nederlandse consul in Parijs. Tijdens zijn verblijf in Spanje ontmoette De Groot onder anderen Timmermans, een politiek-commissaris uit Rotterdam, en Jef Last, kapitein in Madrigueras. Ook zijn broer Cees vocht aan het front en raakte zwaar gewond. Ondanks deze contacten en de oproep om voor de communistische zaak te vechten, voelde De Groot zich slecht behandeld en verklaarde hij nooit meer naar Spanje te willen terugkeren of iets met de communisten te maken te willen hebben. Engelmundus de Groot overleed in 1941 op jonge leeftijd; de oorzaak van zijn dood is onbekend.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)