Eersteling

Babyboek met dagboekaantekeningen van Douwe Arie Jippes (1914-1984) en Geertje Jippes-Sikkema (1919-2006) n.a.v. de geboorte van hun eerste dochter Hieke in 1942. Het in 1941 getrouwde echtpaar woont in Zeelst bij Eindhoven. Vanuit hun huis aan de Blaarthemseweg is een ononderbroken uitzicht over boerenland naar de Philipsfabrieken in de verte: ‘Wij waardeeren de maan,’ schrijft Douwe in 1942, ‘want op maanlooze avonden is het aardedonker buiten. Iedere avond gaan we ‘‘verduisteren’’ door voor alle ramen golfkarton neer te laten zoodat geen schijnsel naar binnen dringt, want als je niet goed verduistert word je voor enkele dagen van elektriciteitsvoorziening afgesloten.’ Zij, afkomstig uit Buren (Gelderland), werkt als secretaresse bij Philips. En hij, afkomstig uit Oudesluis (Noord-Holland), is na een studie elektrotechniek in Londen door Philips in dienst genomen als ‘bachelor of engineering’. Alwaar hij nauw betrokken is bij de ontwikkeling van ‘nachtkijkers’, een technologie waarin met name Amerikanen geïnteresseerd zijn. Op zondagmiddag 3 september 1944 komt Douwe met zijn dochtertje thuis als dichtbij het vliegveld van Eindhoven plotseling bommenwerpers verschijnen: ‘Gauw de voordeur binnen en jij los in de stoel. Het geronk van de vliegtuigen wordt sterker. Het luchtdoelgeschut begint weer te vuren en hoog in de lucht verschijnen de grauwzwarte springwolkjes van de granaten, steeds vier bij elkaar, dichtbij de vliegtuigen die onverstoorbaar hun koers houden. Nu is het zaak binnen te blijven voor de granaatscherven die zingend als met orgeltonen naar beneden komen. Kantige, scherpe stukken metaal uit duizenden meters hoogte.’ Het jonge gezin schuilt in hun modderige en krappe kelder: ‘Een voltreffer doodt ons allen tegelijk. Overigens zijn we redelijk veilig. Beide is troost, terwijl de tijd stil schijnt te staan. Buiten gooien de bommen, die recht op ons af schijnen te komen, en davert ons huis van de ontploffingen.’ Op 18 september wordt Eindhoven bevrijd.